ศิษย์ลืมจริงๆ นะขอรับ”
บนโลกไม่มีใครเป็นเหมือนจิ๋งจิ่วอีก
ดังนั้นเขาไหนเลยจะลืมหยิบกระบี่มาได้
เมื่อประมาณหนึ่งปีกว่าก่อนหน้านี้ เขามองเห็นภาพสายฟ้าชำระกระบี่บนยอดเขาปี้หู รู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก จึงแอบตัดสินใจกับตัวเองว่าจะขึ้นไปบนยอดเขากระบี่เพื่อหยิบกระบี่
ใครจะไปคิดบ้างว่าเขาลำบากลำบนอย่างแสนสาหัสกว่าจะขึ้นไปถึงยอดเขากระบี่ แต่กลับไม่เจอกระบี่ของตนเอง หากแต่เจอกับคนสองคนเข้า
จากนั้นกู้ชิงก็มายังริมธารสี่เจี้ยนเพื่อหาเขาเป็นการเฉพาะครั้งหนึ่ง
จากนั้นก็มีลิงตัวหนึ่งนำจดหมายฉบับหนึ่งมาส่งให้เขา กู้ชิงเขียนบอกเขาไว้ในจดหมายว่าไม่ต้องรีบไปเอากระบี่ ให้รอฟังคำสั่ง
หากจนถึงในเวลานี้ผิงหย่งเจียยังไม่รู้ว่าตนเองโชคดีแค่ไหน เช่นนั้นเขาก็เป็นคนปัญญาอ่อน
ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ขึ้นไปบนยอดเขากระบี่ หากแต่อ่านหนังสือ ฝึกบำเพ็ญเพียรอยู่ที่หอสี่เจี้ยนอย่างมีความสุข จนกระทั่งถึงวันนี้
เขารู้สึกน้อยใจเป็นอย่างมาก ไม่มีทางที่เขาจะลืมเรื่องกฎสำนักและการไปเอากระบี่ได้ แต่ปัญหาอยู่ที่ว่ากู้ชิงลืมจดหมายฉบับนั้นไปแล้วหรือเปล่า?
ไม่มีกระบี่ก็ย่อมไม่สามารถแสดงกระบี่ได้
เพื่อนร่วมชั้นเรียนที่หยิ่งยโสก็ย่อมไม่สา
