นตระกูลเจ้าที่อยู่นอกเมืองเจาเกอ ถึงแม้ความสัมพันธ์ของทั้งสองตระกูลจะใกล้ชิดกัน ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางมีปัญหา แต่อันที่จริงนั่นมันก็เป็นเรือนของคนอื่น ยิ่งไปกว่านั้นตระกูลเจ้ายังมีรากฐานหยั่งลึกอยู่ในเมืองเจาเกอด้วย ตัวเขาซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของวัดไท่ฉางมิอาจเทียบได้เลย ดังนั้นจึงพักอยู่ที่นั่นเพียงสิบกว่าวันก็กลับมา
ฮูหยินจิ๋งพาสาวใช้ไปต้มข้าวเตรียมกับข้าว ผู้เฒ่าจิ๋งไปยังเรือนตะวันออกเพื่อดูว่าไก่ที่ตัวเองเลี้ยงเอาไว้ผอมไปหรือเปล่า กลัวว่าหลานตัวเองจะลืมให้อาหาร จิ๋งซางถือถังน้ำและอุปกรณ์ทำความสะอาดมายังห้องหนังสือทันทีที่กลับมาถึงบ้าน เตรียมจะเก็บกวาดโต๊ะเก้าอี้ที่อยู่ด้านในมิให้มีฝุ่นเหมือนอย่างเวลาปกติ
ขอเพียงตัวเขาอยู่ที่เมืองเจาเกอ ทุกวันเขาก็จะทำเรื่องนี้
ดังนั้นไม่ว่าจิ๋งจิ่วจะมาครั้งไหน ก็จะมองเห็นห้องหนังสือห้องเดิมที่สะอาดสะอ้านและไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
จิ๋งซางเปิดประตูห้องหนังสือ ตรวจสอบจนมั่นใจว่าข้าวของทุกอย่างที่อยู่ด้านในไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง มีเพียงแค่คนที่เพิ่มขึ้นมาคนหนึ่ง จึงกล่าวอย่างตกใจว่า “ท่าน...เจ้ากลับมาแล้วหรือ?
จิ๋งจิ่วกำลังตั้งใจลับกระบี่ ไม่อยากถูกรบกวน แต่เมื่อมองเห็นถังน้ำและ