ล้ำค่าไปเพราะเหตุนี้
เมื่อเดินเข้าไปในห้องหนังสือ ตรวจดูจนมั่นใจแล้วว่าข้าวของเครื่องใช้รวมไปถึงหมากที่อยู่บนกระดานยังคงตั้งเอาไว้เหมือนในอดีต ไม่มีการเปลี่ยนแปลง จิ๋งจิ่วพยักหน้า จากนั้นมองไปทางลู่หมิงบุตรชายของลู่กั๋วกงที่ยืนอยู่ตรงมุมหนึ่งอย่างเคารพนอบน้อม พลางกล่าวว่า “ให้พ่อของเจ้าเข้ามาหน่อย”
ลู่หมิงโล่งใจ เดินผ่านอุโมงค์ใต้ดินกลับมายังเรือนกั๋วกง มองดูเครื่องถ้วยจวินที่แตกละเอียด ก่อนจะถอนใจออกมา จากนั้นรีบเตรียมเข้าวัง
ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ลู่กั๋วกงที่กำลังปรึกษาหารืองานราชการกับฮ่องเต้ก็รีบกลับมา ก่อนจะมาถึงเรือนตระกูลจิ๋งผ่านทางอุโมงค์ใต้ดินด้วยสภาพกระหืดกระหอบ
ตอนอยู่ที่วัดกั่วเฉิง เขาบอกกับจิ๋งจิ่วว่าตอนนี้ฝ่าาททรงมีแรงกดดันอย่างมาก อยากให้จิ๋งจิ่วมาที่เมืองเจาเกอหน่อย คิดไม่ถึงว่าไม่ถึงหนึ่งปี จิ๋งจิ่วก็เดินทางมาแล้ว นี่ทำให้เขารู้สึกว่าจิ๋งจิ่วให้ความสำคัญกับคำแนะนำของตัวเอง รู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมาก ยิ้มแย้มพลางกล่าวว่า “คิดไม่ถึงว่าท่านจะมาเร็วขนาดนี้”
จิ๋งจิ่วไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงดีใจขนาดนี้ กล่าวว่า “ข้าจะไปวัดไท่ฉางหน่อย สำนักจงโจวยังจับตาดูที่นั่นอยู่หรือเปล่า?”
ลู่กั๋วกงงุนงง ถึงได้รู้
