ว่าที่แท้การที่เขามาเมืองเจาเกอนั้นมิได้เกี่ยวข้องอะไรกับคำแนะนำของตัวเองเลย จึงยิ้มเจื่อนพลางกล่าวว่า “ชางหลงตายไปแล้ว คุกสะกดมารตอนนี้เหลือเพียงแค่ร่างเปล่าๆ สำนักจงโจวพอได้เห็นก็มีแต่จะรู้สึกอับอายและโกรธแค้น ไหนเลยยังจะสนใจเรื่องในวัดไท่ฉางอีกขอรับ”
ในช่วงบ่าย จิ๋งจิ่วแต่งตัวเป็นเจ้าหน้าที่ตามลู่กั๋วกงเข้าไปในวัดไท่ฉาง จากนั้นหายไปในสวน
ในส่วนลึกของวัดไท่ฉางมีอุโมงค์ใต้ดินที่สร้างขึ้นมาใหม่ ตรงไปยังส่วนลึกของคุกสะกดมาร รอบๆ ปากทางเข้ามีต้นไผ่ปลูกเอาไว้มากมาย แล้วก็ยังมีดอกไม้อีกจำนวนมาก
ในมุมหนึ่งที่ห่างไกลผู้คนยังมีดอกไม้สีม่วงอยู่อีกกอหนึ่งด้วย
จิ๋งจิ่วมายืนอยู่ตรงหน้าดอกไม้สีม่วงกอนั้นพลางกล่าวว่า “กระดิ่งที่แขวนเอาไว้บนคอของเจ้าอยู่พักหนึ่งก็เก็บกลับมาจากตรงนี้นี่แหละ”
เมื่อกล่าวจบประโยคนี้ เขาจึงนึกขึ้นมาได้ว่าครั้งนี้หลิวอาต้าไม่ได้ตามตนเองมาด้วย ในเวลานี้ยังอยู่บนยอดเขาเสินม่อ
เขาส่ายศีรษะ ยื่นมือไปขุดดินที่อยู่ใต้ดอกไม้สีม่วง การเคลื่อนไหวดูระมัดระวัง มิได้ทำให้รากของดอกไม้สีม่วงเสียหาย
ดินที่อยู่ด้านล่างดอกไม้สีม่วงฝังสิ่งของสีขาวเอาไว้อยู่ สัมผัสอบอุ่นชุ่มชื่น แต่กลับมีความ
