จิ๋งจิ่วนั่งอยู่บนกระบี่คมจักรวาล แหวกเมฆทะยานออกมาจากยอดเขาเสินม่อ ก่อนจะบินลงมายังเมืองอวิ๋นจี๋
เขาเดินเข้าไปในเหลาสุราแห่งนั้น กระทั่งน้ำแกงสีขาวภายในหม้อเดือดจนลดลงเหลือน้อยกว่าหนึ่งข้อนิ้ว รถม้าก็มาถึง
หน้าต่างเครื่องเคลือบที่อยู่บนเพดานรถถูกเปลี่ยนใหม่ ตระกูลกู้ยังคงจัดการได้อย่างเหมาะสม
หลังจากนั้นหลายวัน รถม้าก็มาถึงเมืองเฉาหนาน จิ่งจิ่วเดินเข้าไปในเรือนเป่าซู่ ทิ้งใบรายชื่อเอาไว้แล้วจึงออกมา
เจ้าแห่งเรือนเป่าซู่มองดูชื่อของวิเศษที่อยู่บนใบรายชื่อ บนใบหน้ามีเหงื่อไหลออกมาไม่หยุด ในใจครุ่นคิดว่าของวิเศษเหล่านี้ถ้าไม่ใช่ของวิเศษประจำสำนักไหน ก็เป็นของวิเศษในตำนานที่หายสาบสูญไปนานแล้ว แล้วตนเองจะไปหามาจากไหน?
จิ๋งจิ่วมิได้นั่งรถอีก เขาซื้อหมวกลี่เม่ามาใบหนึ่ง จากนั้นเดินออกมาจากเมืองเฉาหนาน ใช้เวลาไม่กี่วันก็มาถึงริมทะเลสาบต้าเจ๋อ
ทะเลสาบต้าเจ๋อในช่วงฤดูร้อนมิได้มีลมพัดเย็นสบายเหมือนอย่างที่ผู้คนคิดเอาไว้ หากแต่ร้อนอบอ้าวเนื่องจากถูกไอน้ำที่ระเหยขึ้นไปปกคลุมเอาไว้ ต่อให้ไม่ขยับก็ยังมีเหงื่อไหลออกมาตลอดเวลา เหมือนกับเจ้าแห่งเรือนเป่าซู่ผู้น่าสงสารคนนั้น
และอาจเป็นเพราะเหตุนี้ บนถนนใน
