เมืองเล็กถึงได้มองไม่เห็นผู้คนเลยแม้แต่คนเดียว มีเพียงเสียงร้องของจักจั่นและกบที่ดังสลับกันขึ้นมาไม่หยุด
ร่างกายของจิ๋งจิ่วต่อให้เป็นลาวาที่ร้อนระอุก็สามารถแช่อยู่ได้หลายชั่วยาม เช่นนั้นเขาก็ย่อมไม่มีเหงื่อออกเพราะอากาศที่ร้อนอบอ้าว เขาสวมหมวกลี่เม่ายืนอยู่บนถนน ฟังเสียงจักจั่นและเสียงร้องของกบอย่างเงียบๆ แล้วก็ฟังเสียงความเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ที่แอบซ่อนอยู่เบื้องหลังเสียงร้องเหล่านี้
หลังจากที่ผู้ฝึกกระบี่ของชิงซานบรรลุสภาวะขั้นสมความนึกคิดแล้ว พวกเขาสามารถรับรู้เสียงทุกเสียงที่อยู่ภายในระยะหลายสิบจ้างได้ อย่างเช่นเสียงร้องของแมลงและเสียงหญ้าที่ขยับ ความสามารถในการรับรู้ของจิ๋งจิ่วนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่านั้นไม่รู้กี่เท่า หากมิเป็นเพราะเขาใช้วิชาฌานของวัดกั่วเฉิงผนึกความสามารถในการรับรู้บางส่วนเอาไว้ ต่อให้เป็นเสียงถูขาของจักจั่นเหมันต์ เมื่ออยู่ข้างหูเขามันก็สามารถดังกัมปนาทจนน่ากลัวเหมือนอย่างเสียงฟ้าคำรามได้
ในเวลานี้เขาเปิดสัมผัสทั้งห้าออกทั้งหมด เสียงทุกเสียงที่อยู่ในเมืองเล็กไปจนถึงทะเลสาบต้าเจ๋อไหลทะลักเข้ามาในหูเขาทันที
ในเรือนทางตะวันตกหลังนั้นมีผู้ชายสองสามคนกำลังเอาเท้าแช่ในถังน้ำพลา
