่งดวงจิตของอินซานก็ถูกดูดเข้าไปด้วย!
การต่อสู้ระหว่างดวงจิตเช่นนี้เป็นสิ่งที่อันตรายที่สุดและเรียบง่ายที่สุดเช่นกัน เพียงแค่ดูว่าใครแข็งแกร่งกว่า ผู้นั้นก็จะสามารถกลืนกินหรือว่าควบคุมอีกฝ่ายได้
อินซานมิได้สนใจ เขาเชื่อว่าบนโลกนี้นอกจากสมณะบางคนในสำนักฌาน สัตว์เทพโบราณบางตัวและจิ๋งจิ่วแล้ว ก็ไม่มีใครที่จะมีดวงจิตกล้าแข็งกว่าตนเองอีก
ในเวลานี้เอง เทียนจิ้นเหรินพลันหัวเราะขึ้นมา รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้ายิ่งลึกขึ้น เต็มไปด้วยความชั่วร้ายและความเย้ยหยัน
“นักพรตไท่ผิง เจ้าเคยชินกับการควบคุมดวงจิตของคนอื่น แต่เคยคิดบ้างหรือเปล่า ว่าความรู้สึกที่ตัวเองถูกคนอื่นควบคุมมันเป็นอย่างไร?”
อินซานสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย
ชุดของเขาพลิ้วไหวเบาๆ ตามน้ำทะเล ปลิวไปทางเทียนจิ้นเหริน
“ดวงจิตของเขากับข้าเชื่อมต่อกันแล้ว เจ้ายังไม่ลงมืออีก จะรอไปถึงเมื่อไร!”
เทียนจิ้นเหรินตะโกนขึ้นมา
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินพลันปรากฏตัวขึ้นด้านหลังอินซาน
หลังเขามาถึงเรือนแห่งนี้ ก็คล้ายว่าหายตัวไปอย่างไรอย่างนั้น จนกระทั่งในเวลานี้ จู่ๆ เขาก็ปล่อยพลังทั้งหมดออกมา!
พลังอันคลุ่มคลั่งและรุนแรงเข้าท่วมตัวเรือน เส้นผมที่มีเพียงน้อยนิดชี้ตั้งขึ้นไปด้านบนเหมือนกระบี่ ตัวปรมาจารย์สำนักเสวียนอินในเวลานี้ไหนเลยจะคล้ายหมาแก่อีก หากแต่เป็นเทพมารที่แท้จริงที่ลงมายังโลกมนุษย์!
อาการบาดเจ็บที่เขาได้รับในวัดกั่วเฉิงได้หายไปมากกว่าครึ่ง ขอเพียงฟาด
