ฝ่ามือลงไปก็สามารถสังหารอินซานได้ หรือไม่ทำลายต้นไม้แห่งเต๋าของเขา!
อินซานหลับตาพลางกล่าวว่า “เจ้าอยากตาย?”
พอสิ้นเสียง ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินส่งเสียงอึกออกมาจากในลำคอ ทั่วทั้งร่างรู้สึกหนาวเย็น
นี่เป็นความหนาวเย็นที่มาจากกระบี่!
ความหนาวเย็นนั้นมาจากชิงซานที่อยู่ห่างออกไปหลายหมื่นลี้ แต่มันกลับทำให้เขารู้สึกได้อย่างชัดเจน
เห็นได้ชัดว่าในช่วงเวลาที่อันตรายเช่นนี้ อินซานได้คลายพลังออก ข่ายพลังกระบี่ชิงซานจะหาตำแหน่งของเขาเจอในพริบตา!
และเป็นเพราะความหนาวเย็นนี้ เขาจึงต้องซ่อนตัวอยู่ใต้เขาเหลิ่งซาน ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันเป็นเวลาหลายร้อยปี หรือว่าเขายังต้องหลบซ่อนแบบนั้นต่อไปเรื่อยๆ?
ในเวลานี้เอง บนท้องฟ้าที่อยู่สูงขึ้นไปมีเจตน์กระบี่ปรากฏขึ้นมาสายหนึ่ง
เห็นๆ อยู่ว่าเป็นเจตน์กระบี่เพียงสายเดียว แต่กลับคล้ายมีกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกไปพร้อมกัน เหมือนกระแสน้ำที่ไหลหลากอย่างไม่ขาดสาย สกัดกั้นความหนาวเย็นสายนั้นเอาไว้
จากที่ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินตกลงเอาไว้กับอีกฝ่าย ก่อนที่จะควบคุมอินซานเอาไว้ หากข่ายพลังกระบี่ชิงซานโจมตีมา อีกฝ่ายจะต้องสกัดกั้นข่ายพลังนั้นแทนเขาชั่วพริบตาหนึ่ง
แต่นั่นมันคือข่ายพลังกระบี่ชิงซานนะ!
ต่อให้สกัดกั้นเอาไว้แค่ชั่วพริบตา แต่บนแผ่นดินเฉาเทียนก็มีแค่ไม่กี่คนที่ทำได้
เทพกระบี่ซีไห่！
“เจ้าคิดว่าข้าเป็นหมาจริงๆ อย่างนั้นหรือ!”
บนใบหน้าของปรมาจารย์สำนักเสวียนอ
