กำลังเป็นห่วงตนเอง จึงกล่าวว่า “ข้าไม่มีทางไม่ตื่นขึ้นมา”
หลิ่วสือซุ่ยคิดในใจว่านั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว แต่เจ้าล่าเยวี่ยกลับกล่าวว่า “นั่นมันก็ไม่แน่”
ฮ่องเต้มองดูเขาอย่างเงียบๆ มิได้กล่าวกระไร
พระพุทธรูปองค์นั้นก็มองดูจิ๋งจิ่วอยู่เช่นกัน ภายในดวงตาอันเยือกเย็นมีความรู้สึกเห็นใจอยู่
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้าฝัน”
คำพูดประโยคนี้ทำให้ทุกคนตกใจ
ผู้บำเพ็ญพรตไม่ควรฝัน เพราะใจแห่งเต๋าของพวกเขาแน่วแน่ ดวงจิตมั่นคง ต่อให้ตอนที่หลับอยู่จะไม่ได้อยู่ในสภาวะว่างเปล่า พวกเขาก็ไม่ควรจะมีความรู้สึกหรือความคิดใดๆ เช่นกัน
จิ๋งจิ่วฝัน หรือว่าดวงจิตของเขาจะได้รับผลกระทบจากจิตเซียนสายนั้นอย่างรุนแรง?
“ในฝันนั้น ข้ามองเห็นดวงดาวกำลังลุกไหม้ มองเห็นกระบี่บินที่เหมือนฝนดาวตก”
เมื่อกล่าวจบประโยคนี้ เขาก็มิได้บรรยายเนื้อหาอื่นที่อยู่ในความฝันอีก
ในความฝันที่ดูยาวนานแต่กลับแสนสั้นนั้น นอกจากภาพที่อยู่ในส่วนลึกความทรงจำเหล่านี้แล้ว ยังมีคนบางคนอยู่ด้วย
มิใช่คนที่อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง หากแต่เป็นคนที่อยู่ในดินแดนแห่งความฝัน
ภายในความฝัน เขามองเห็นลูกชายที่ไม่เอาถ่านของมหาบัณฑิตจางผู้นั้นยืนอยู่บนทุ่งกว้างทางใต้ โบกไม้โบกมืออย่างตื
