่นเต้น ตะโกนอะไรบางอย่าง เหมือนตาแก่อายุเจ็บสิบที่เพิ่งจะให้กำเนิดลูกชายออกมาคนหนึ่ง
นอกจากนี้เขายังมองเห็นเรือลำใหญ่ลำหนึ่งที่อยู่บนทะเล บนดาดฟ้าเรือมีน้ำค้างแข็งจับตัวหนาเป็นชั้นๆ ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังกอดกันเพื่อให้ความอบอุ่น เขาจำได้ว่าชายผู้นั้นก็คือขันทีที่รับใช้ตนเองมาหลายปี เขาไม่รู้จักหญิงสาวผู้นั้น แต่กลับรู้ว่านางน่าจะเป็นหญิงคณิกาชื่อดังของหอนางโลมที่เขียนบทกลอนต่อว่าว่าแผ่นนี้ไร้ซึ่งชายชาตรี
ในความฝันเขายังมองเห็นคนอีกมากมาย สุดท้ายเขามองเห็นประชาชนของแคว้นฉู่มารวมตัวกันอยู่ด้านนอกพระราชวัง คุกเข่ากราบไหว้ไปทางพระราชวัง แสดงความอาลัยอาวรณ์ต่อเขา วิงวอนให้เขากลับมา จากนั้นเขาก็ตื่นขึ้นมา
จิ๋งจิ่วมองไปทางมือซ้ายของตน
ยันต์เซียนที่อยู่ในมือสงบนิ่งเป็นอย่างมาก
จิตเซียนสายนั้นสลายหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงพลังเซียนที่บริสุทธิ์
หลิ่วสือซุ่ยกล่าวอย่างยินดีว่า “ขอแสดงความยินดีกับคุณชาย”
ฮ่องเต้ยิ้มเล็กน้อย หมุนตัวเดินออกไปจากห้องฌาน
มีงานราชการมากมายต้องจัดการ เขามาอยู่ที่วัดกั่วเฉิงเป็นเวลาสิบกว่าวัน เดิมควรจะกลับไปตั้งนานแล้ว
ในที่สุดลู่กั๋วกงก็ปรากฏตัว เขาเดินมาโขกศีรษะคำนับจิ๋งจิ่ว จ
