ฝีเท้าดังขึ้นมา
หลิ่วสือซุ่ยเดินไปตักน้ำที่ด้านหลังเรือน จัวหรูซุ่ยหลับตาไม่ยอมตื่นขึ้นมา เจ้าล่าเยวี่ยได้แต่ต้องเดินมาตรงหน้าธรณีประตู
เมื่อเห็นเสี่ยวเหอพาถงเหยียนมาที่นี่ นางก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ที่มากกว่านั้นคือระแวดระวัง
ฉีหลินสัตว์เทพแห่งสำนักจงโจวเพิ่งจะมาก่อเรื่องที่วัดกั่วเฉิง จากนั้นก็ถูกลอบโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัสและต้องหนีกลับไป ในเวลานี้ถงเหยียนมาที่นี่ทำไม?
หลิ่วสือซุ่ยถือน้ำร้อนเดินเข้ามา เมื่อเห็นภาพตรงหน้าก็ตกตะลึงไปเช่นกัน
เสี่ยวเหอเห็นว่าเขาไม่เป็นอะไร จึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง รีบเดินเข้าไปรับกะละมังน้ำที่อยู่ในมือเขามา จากนั้นกล่าวถามว่า “นี่จะทำอะไร?”
หลิ่วสือซุ่ยกล่าว “ล้างเท้าให้คุณชาย”
เสี่ยวเหอได้ยินเช่นนี้ย่อมรู้สึกไม่พอใจ แต่สีหน้ากลับไม่เปลี่ยนแปลง นางกล่าวเสียงเบาๆ ว่า “เรื่องแบบนี้ให้ข้าทำดีกว่า”
นางยกกะละมังน้ำเดินเข้าไปในห้องฌาน มองเห็นแผ่นหลังของคนที่ยืนอยู่หน้าพระพุทธรูปคนนั้น รับรู้ได้ถึงแรงกดดันของจักรพรรดิจางๆ จึงเกิดความรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก ร่างกายอ่อนแรงจนเกือบจะทำกะละมังน้ำที่อยู่ในมือตกลงพื้น
หลิ่วสือซุ่ยรีบเข้ามารับกะละมังน้ำเอาไว้ ก่อนก
