าจจะมาอยู่ที่วัดกั่วเฉิง จึงเดินทางเป็นหมื่นลี้มาที่นี่ ต่อให้เขาไม่ยอมช่วยเหลือ แต่ก็น่าจะออกมาเจอกันเสียหน่อย”
เจ้าล่าเยวี่ยมองดูหมวกลี่เม่าที่อยู่ด้านหลังเขา ยิ่งรู้สึกระแวง
หมวกลี่เม่าแบบนี้ นางและจิ๋งจิ่วเคยสวมใส่อยู่หลายครั้งในตอนที่ออกไปท่องโลก ไม่ว่าจะเป็นมณฑลหนานเหอ เมืองอวี้จวิ้น ภูเขาซวงเหอ เมืองไห่โจว หมวกลี่เม่าแบบต่างๆ ล้วนแต่เคยเห็นมาแล้ว แต่กลับไม่เคยเห็นหมวกลี่เม่าที่ใหญ่เช่นนี้มาก่อน
เมื่อห้าวันก่อน ฉีหลินมาที่วัดกั่วเฉิง ในเวลานั้นถงเหยียนเพิ่งออกมาจากเขาอวิ๋นเมิ่ง น่าจะไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ แต่เหตุใดเขาถึงต้องรีบไปชิงซานเพื่อพบจิ๋งจิ่ว?
ในเวลานี้เอง ภายในห้องฌานมีเสียงฮ่องเต้ดังขึ้นมา “ให้เขาเข้ามา”
……
……
ถงเหยียนเดินเข้าไปในห้องฌานไป๋ซาน มาถึงหน้าเตียง
หลิ่วสือซุ่ยใช้น้ำอุ่นเช็ดเท้าให้จิ๋งจิ่ว
แมวเขาถูกเบียดจนไม่มีที่ จึงได้แต่ต้องนอนขดตัวอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ
หลิ่วสือซุ่ยไม่แม้กระทั่งเหลือบมองเขา
เมื่อเห็นจิ๋งจิ่วที่ใบหน้าขาวซีด แขนขวาเปลี่ยนรูป ใบหน้าของถงเหยียนเองก็เปลี่ยนเป็นขาวซีดอย่างมากเช่นกัน ร่างกายสั่นเทิ้มเบาๆ เกือบจะเป็นลมล้มลงไป
เขาขุดโพรงมาเป็นเวลาหกปี ต้องหลบหลี
