์ บางคนฝึกใจให้นิ่งสงบ บางคนฝึกใจให้หวั่นไหว
ในนิทานเรื่องเล่าของนิกายฌาน เรื่องที่คนธรรมดาคุ้นเคยมากที่สุดก็คือเรื่องที่เมื่อลมขยับธงก็ขยับ แต่สุดท้ายก็ยังคงมีบางคนเข้าใจผิดคิดว่าคำว่าใจหวั่นไหวที่ว่านั้นคือความรักของหนุ่มสาว
ย่อมมิได้เป็นเช่นนั้น
มิใช่ว่าความรักของหนุ่มสาวเล็กเกินไป หาแต่เป็นเพราะมันเรียบง่ายเกินไป ค้ำยันท้องฟ้าไม่ไหว ยิ่งมิอาจค้ำยันธรรมวิถีได้
ฮ่องเต้กล่าวถามว่า “สามวันที่ผ่านมาเจ้าเอาแต่ปิดปากเงียบ เหตุใดตอนนี้ถึงยอมพูดแล้วล่ะ?”
สมณะตู้ไห่มองไปทางเจ้าล่าเยวี่ยและหลิ่วสือซุ่ย กล่าวว่า “พวกเจ้าคือสายสืบทอดของยอดเขาเสินม่อ เป็นผู้สืบทอดของจิ่งหยาง ข้ายอมพูดก็เพราะต้องการบอกพวกเจ้าว่าครั้งนี้พวกเจ้าแพ้ได้อย่างไร และหลังจากนี้…”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เวลาจะเป็นตัวพิสูจน์เองว่าเขาเป็นฝ่ายถูกต้อง?”
สมณะตู้ไห่ยิ้มเล็กน้อย กล่าวว่า “ไม่ นักพรตจะเป็นคนพิสูจน์เอง”
เมื่อกล่าวจบประโยคนี้ เขาก็หลับตาลง ไร้ซึ่งลมหายใจ
เพื่อจะสังหารจิ๋งจิ่ว เขาใช้วิชาสละชีพอย่างฝ่ามือพุทธิปัญญา พลังฌานสูญสิ้น ภายในสิบวันจะต้องตายอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นยังถูกฮ่องเต้สะบั้นเส้นปราณทั้งหมด
