างๆ ที่เกิดขึ้นล้วนแต่เป็นแผนการของศิษย์พี่
ทั้งสองคนเกิดความขัดแย้งอย่างรุนแรง
สุดท้ายนักพรตจิ่งหยางก็แอบซ่อนตัวอยู่ในยอดเขาเสินม่อ ไม่สนใจเรื่องราวภายนอก แต่กลับคอยจับตาดูนักพรตไท่ผิงอยู่ตลอดเวลา
ในวันหนึ่ง นักพรตไท่ผิงพลันหายตัวไป
เมื่อสามร้อยปีก่อน ฮ่องเต้แกล้งสวรรคต ส่งต่อราชบัลลังก์ให้แก่ลูกชาย ส่วนตัวเองแอบมาบำเพ็ญเพียรอย่างเงียบๆ อยู่ในวัดกั่วเฉิง
นักพรตไท่ผิงปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
ที่แท้ในช่วงหลายปีนั้น เขาเข้าไปในยังเผ่าหมิงอีกครั้ง ถึงขนาดกลายเป็นผู้ชี้แนะของหมิงซือ
และหลังจากที่เขากลับมายังโลกมนุษย์ เขาก็ได้กลายมาเป็นเจ้าอาวาสวัดกั่วเฉิง
……
……
“ตอนนั้นเสด็จพ่อมาบำเพ็ญเพียรอยู่ในสวนสุขสงบ ข้าเคยพาหลายครั้ง แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าอาวาสคนนั้นจะเป็นนักพรตไท่ผิง”
ฮ่องเต้มองดูเจดีย์องค์เล็กที่อยู่ในป่าเจดีย์ ครุ่นคิดถึงเรื่องเมื่อสามร้อยปีก่อน สีหน้าเหม่อลอยเล็กน้อย
เจ้าล่าเยวี่ยคิดในใจ เรื่องในอดีตเหล่านั้นมันแอบซ่อนอะไรเอาไว้กันแน่ นักพรตไท่ผิงมีแผนอะไรอยู่ในใจกันแน่ สุดท้ายถึงได้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่โดนทุกคนหักหลังที่ชิงซาน
นางคิดถึงสิ่งที่จิ๋งจิ่วเคยพูดกับตนตอนที่อยู่ในสวนตระกูลเจ้
