นอยู่บนกระบี่เล่มเล็กสีเงิน ขนาดตัวของเขาและกระบี่ดูแตกต่างกันเป็นอย่างมาก ค่อนข้างน่าสนใจจริงๆ อย่างที่ว่า
แต่ที่อินซานรู้สึกน่าสนใจกลับมิได้เป็นเพราะเหตุนี้ หากแต่เป็นเพราะเขาจำคนผู้นี้กับกระบี่เล่มนี้ได้
หลิ่วสือซุ่ยกับกระบี่ไร้อัตตา
“ตอนที่ผ่านสวนผักข้าก็แจ้งเจ้าแล้ว ทำไมถึงมาช้าขนาดนี้?”
เจ้าล่าเยวี่ยมองเขาพลางถาม ในใจครุ่นคิดว่าจะต้องมีปัญหาอย่างแน่นอน
หลิ่วสือซุ่ยสังเกตเห็นการหายใจของนางมีปัญหาเล็กน้อย จึงบินไปข้างกายนางพร้อมกล่าวว่า “กระบี่นี่ไม่ค่อยยอมฟัง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น”
จากสวนผักมาถึงที่นี่ เขาใช้เวลาไปมากกว่าที่คิดเอาไว้ หากมิได้เป็นเพราะไล่ตามร่องรอยที่กระบี่มิคำนึงทิ้งเอาไว้ เกรงว่าคงจะคลาดกันไปนานแล้ว เดิมความเร็วของกระบี่ไร้อัตตาก็มิอาจเทียบกระบี่มิคำนึงได้อยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นไม่รู้ว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น กระบี่เงินเล่มเล็กเล่มนี้จึงดูค่อนข้างหวาดกลัว ถึงขนาดจงใจจะหนีไปอย่างไรอย่างนั้น
เจ้าล่าเยวี่ยเองก็รู้ว่าวันนี้กระบี่มิคำนึงดูแปลกๆ แม้ตัวเองจะมิได้สะกดพลังมันเอาไว้ แต่มันก็ยังเหมือนปลดปล่อยพลังออกมาไม่ได้
“ภรรยาคนแรกย่อมต้องรักมากที่สุด”
อินซานกล่าวอย่างเฉยชา
