า ความคิดในใจและภาพเหตุการณ์บางอย่างที่ควรค่าแก่การบรรยาย แต่กลับมิจำเป็นต้องบรรยายออกมาเพราะต่างก็รู้กันอยู่แล้วว่ามันจะเป็นแบบไหน
อย่างเช่นหลังจากหลิ่วสือซุ่ยรู้ว่าสมณะหนุ่มผู้นั้นคือนักพรตไท่ผิงซึ่งเป็นปรมาจารย์ของตัวเอง เขาก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง กว้างพอที่จะกลืนกำปั้นของเสี่ยวเหอลงไปได้
อย่างเช่นอินซานรู้สึกทอดถอนใจ นี่พวกเจ้าเอากระบี่ไร้อัตตากับกระบี่มิคำนึงซึ่งเป็นยอดกระบี่ของชิงซานมาไล่สังหารตัวเองซึ่งเป็นปรมาจารย์ของชิงซานอย่างนั้นหรือ
หรืออย่างเช่นในตอนที่เจ้าล่าเยวี่ยถามหลิ่วสือซุ่ยว่าจะเลือกอย่างไร หลิ่วสือซุ่นยังคงครุ่นคิดอยู่ครู่
เขามิได้ครุ่นคิดว่าควรจะเลือกฝั่งไหน หากแต่ครุ่นคิดว่าควรจะเกลี้ยกล่อมปรมาจารย์ให้ฟังคุณชายอย่างไรดี
ลำแสงกระบี่สีแดงและสีเงินไล่ตามนกสีเทาที่กางปีกโบยบินอยู่บนท้องฟ้า หนีออกจากภูเขามาถึงทุ่งกว้าง
ทุ่งกว้างที่อยู่ด้านล่างเริ่มมีหิมะจับตัว ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง จากนั้นก็ไม่สามารถมองเห็นได้อีก
ในที่สุดท้องฟ้ายามค่ำคืนก็มาถึง บนทุ่งกว้างมีดอกไม้ไฟลอยขึ้นมาเป็นระยะ ดูสวยงามเป็นอย่างมาก
ดอกไม้ไฟส่องสว่างหนทางเบื้องหน้า
นกบินผ่าน ลำแสงกระบี่บินตามไป
เมื่อผ่านไปครู่หนึ่ง น
