่งไทร สองมือถือขลุ่ยกระดูก เป่าบทเพลงออกมาอย่างสบายๆ สองสามท่อนก่อนจะวางขลุ่ยลง
เขาเองก็รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย หายใจได้ไม่สะดวก จำเป็นต้องพักผ่อนครู่หนึ่ง
“ไม่ต้องรีบ ท่านพักนานหน่อยก็ได้ ข้าคิดว่าท่านเป่าขลุ่ยได้ไม่เลวเลยทีเดียว”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ถึงแม้การที่มาเป่าขลุ่ยในเวลานี้มันออกจะแปลกประหลาดไปเสียหน่อย ดูเสแสร้งเกินไป”
ตามนิสัยของนางแล้ว เมื่อไล่ตามขึ้นมาทันอย่างยากลำบากเช่นนี้ นางควรจะปล่อยกระบี่ออกไปสังหารเขาทันที มิใช่มาพูดอะไรไร้สาระเช่นนี้
คำวิพากษ์วิจารณ์ที่โลกแห่งการบำเพ็ญพรตมีต่อนางก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน
นี่นางทำเช่นนี้ เพราะนางอยากจะถ่วงเวลา
ขี่กระบี่ตามมาด้วยความเร็วขนาดนี้ สำหรับนางแล้วก็ถือว่าเป็นภาระอย่างมากเช่นเดียวกัน นางต้องการเวลาเพื่อฟื้นฟูพลัง
ที่สำคัญกว่านั้นก็คือนางไม่มีความมั่นใจ…ว่าจะสามารถรั้งตัวสมณะหนุ่มผู้นี้เอาไว้ได้
ไม่ว่านางจะถ่วงเวลาหรือว่าไม่มีความมั่นใจ สำหรับนางแล้วก็ถือเป็นเรื่องที่พบเห็นได้น้อยมาก
นี่มีความเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหนกันพิสดารล้ำลึกที่สมณะหนุ่มผู้นี้แสดงออกมา แล้วก็เป็นเพราะภาพที่นางได้เห็นบนหลังคาตำหนักเฉิงฮว๋ายังคงฝ
