งเอาไว้…จากนั้นเจ้าล่าเยวี่ยคิดขึ้นมาได้ ก่อนหน้านี้ตอนที่ตนเองคิดว่าอีกฝ่ายเป็นปีศาจนกหรือเปล่า อีกฝ่ายก็ได้ให้คำตอบออกมา จากนั้นตอนนี้ตัวเองคิดถึงท่านไป๋กุ่ย เขาก็อธิบายออกมาอีก สีหน้านางจึงเปลี่ยนไปเล็กน้อย
หรือว่าอีกฝ่ายจะอ่านใจได้?
“วิชาอ่านใจคนมันคืออะไร นั่นมันลูกไม้ของพวกนักต้มตุ๋น ข้าใช้วิชาเต๋า มิใช่ลูกไม้หลอกลวง”
อินซานถอนใจกล่าวว่า “ชิงซานนับวันจะแย่ลงจริงๆ ด้วย จิ๋งจิ่วไม่ได้สอนเจ้าเรื่องหลักการหนึ่งกระบี่โอบอุ้มสรรพสิ่งหรือ?”
การคาดเดาของเจ้าล่าเยวี่ยได้รับการยืนยันแล้ว สายตาของนางแปรเปลี่ยนเป็นระมัดระวังมากยิ่งขึ้น ในใจครุ่นคิดว่าตัวเองได้เจอกับสัตว์ประหลาดแบบไหนเข้ากันแน่
ทันใดนั้นเอง นางก็กำจัดความคิดเหล่านี้ออกไปจากหัวจนหมด เจตน์กระบี่สงบนิ่ง ใจแห่งเต๋าใสกระจ่าง พยายามหยุดไม่ให้อีกฝ่ายแอบมองจิตของตัวเอง
ในเวลานี้เอง นางคิดถึงความเป็นไปได้หนึ่งขึ้นมา
อินซานเลิกคิ้วเล็กน้อย ดูไม่ค่อยพอใจเท่าไร กล่าวเย้ยหยันเล็กน้อยว่า “ทำไมถึงไม่คิดแล้วล่ะ? เพราะกลัวว่าจะถูกคนอื่นคาดเดาความคิดของตัวเองได้ ก็เลยไม่คิดเสียเลย มันก็เหมือนกับกังวลว่าจะถูกเรื่องราวบนโลกรบกวนใจแห่งเต๋าของตัวเอง ก็เล
