น้านี้
เขาไม่ค่อยเข้าใจ สภาวะของฮ่องเต้องค์ปัจจุบันย่อมต้องลึกล้ำ แต่ตัวเองมีอะไรให้ต้องหวาดกลัว เหตุใดความไม่สบายใจภายในใจกลับยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ?
เขาตัดสินใจว่าจะไม่รั้งอยู่ที่นี่อีก ถึงแม้จะถูกนักพรตต่อว่า เขาก็ต้องออกไปจากที่นี่
ฮ่องเต้ดึงฝ่ามือกลับมา มิได้มีทีท่าว่าจะบีบให้เขาอยู่ที่นี่
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินหมุนตัวบินขึ้นไปบนท้องฟ้า ทันใดนั้นพลันรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เขาเหลียวหน้ากลับไปมองดูพื้นดิน
ภายในสวนจิ้งหยวนกลายเป็นเศษซาก มีเพียงเจดีย์ที่บรรจุกระดูกของฮ่องเต้องค์ก่อนที่ยังอยู่ในสภาพดี เนื่องจากวัสดุที่ใช้ก่อสร้างมีความพิเศษแล้วมีอักขระคอยปกป้อง
จัวหรูซุ่ยกอดเจดีย์องค์นั้นไว้แน่น เงยหน้ามองดูท้องฟ้า
เมื่อยิ่งลอยห่างจากพื้นดิน ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินไม่สามารถมองเห็นแววตาเขาได้ชัด แต่สายตาของทั้งคู่ยังคงประสานกันอยู่
เขามิได้สนใจศิษย์ชิงซานผู้นี้ ถึงแม้จะเล่าลือกันว่าคนผู้นี้มีพรสวรรค์ไม่ธรรมดา เพราะสำหรับเขาแล้วมันไม่มีความหมายใดๆ จนกระทั่งในเวลานี้เขาถึงได้พบเห็นปัญหา ความไม่สบายใจอย่างรุนแรงเอ่อล้นขึ้นมา รวบรวมพลังมารสะกดความรู้สึกนั้นเอาไว้พลางรีบจากไป
จัวหรูซุ่ยกอดเจดีย์เ
