เมื่อเปิดประตูเข้าไป อินซานไม่พบหลิ่วสือซุ่ย มีเพียงเสี่ยวเหอ เขายิ้มเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “มาขอข้าวกับสุรากินหน่อย”
เสี่ยวเหอรู้สึกแปลกใจ รีบเชิญเขาเข้ามานั่ง จากนั้นรีบไปจัดการ นางมิได้ระแวงผู้อาวุโสที่ลึกลับผู้นี้เหมือนครั้งก่อนอีก เพราะตอนนี้นางมีหลายเรื่องให้ต้องกังวลใจ อย่างเช่นเรื่องสุขภาพของหลิ่วสือซุ่ย อย่างเช่นจิ๋งจิ่วที่ตอนนี้อยู่ในวัดกั่วเฉิง
อาหารยังคงเต็มโต๊ะ แต่สุรากลับไม่เหมือนเดิม
อินซานวางชามสุราลง ยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าว “สุราร้อนแรงบนเกาะสายฟ้านั้นหาได้ไม่ง่าย”
เสี่ยวเหอยืนอยู่ด้านข้าง มือกำชายเสื้อเอาไว้แน่น
การที่จู่ๆ บนโต๊ะภายในบ้านก็มีสุราชั้นดีปรากฏขึ้นมา นอกจากเพราะว่ามีสหายเดินทางมาเยือนแล้ว ความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งก็คือต้องการขอร้องให้คนอื่นช่วยเหลือ
อินซานเป็นคนง่ายๆ เขาดื่มสุราลงไปอย่างสบายๆ กินกับข้าว พลางพูดคุยเรื่อยเปื่อย
“สักวันเขาต้องกลับไปชิงซาน สถานะปีศาจจิ้งจอกของเจ้าจะจัดการอย่างไร?”
เสี่ยวเหอนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “หากไม่ได้จริงๆ ข้าก็แค่จากไป”
อินซานกล่าว “ปีศาจจิ้งจอกรักง่าย ถนัดวางแผนตัดสินใจ รู้หนักเบา ในเมื่อเจ้ายินดีจากไป สิ่งที่ต้องการย่
