พำไม่หยุด
สมณะต้าฉางถอนใจ รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้ายิ่งลึกขึ้น มองดูเจดีย์หินองค์นั้น ในใจครุ่นคิดว่าที่นี่หนวกหูเช่นนี้ ฝ่าบาทพระองค์ทรงต้องการย้ายบ้านหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?
……
……
ชีวิตที่เงียบสงบและมีความสุขมักจะคล้ายๆ กัน ทุกวันมิได้ต่างอะไรกับเมื่อวาน เพียงแต่บางครั้งมีฝนตกปรอยๆ บางครั้งมีลมพัดเบาๆ
ใต้ทางเดินในสวนจิ้งหยวนมีอาสนะ มีเก้าอี้ไม้ไผ่ คนสามคนและแมวหนึ่งตัวบ้างนอนบ้างฟุบหมอบ วันหนึ่งๆ ผ่านไปเช่นนี้
บางครั้งเมื่อฟุบหมอบจนเบื่อแล้ว แมวขาวก็จะออกไปเดินเล่น ที่นี่คือวัดกั่วเฉิง มีเขตหวงห้ามมากมาย มันเองก็ไม่มีทางเดินไปไหนไกล
ทุกห้าวันหรือสิบวัน ตำหนักแสดงธรรมจะมีไต้ซือมาสาธยายธรรม จิ๋งจิ่วก็จะพาเจ้าล่าเยวี่ยไปฟังธรรม มีอยู่ครั้งหนึ่งที่แมวขาวรู้สึกเบื่อจริงๆ จึงตามพวกเขาไป แต่กลับพบว่าน่าสนใจเป็นอย่างมาก มันจึงตั้งใจฟังธรรม
เก้าอี้ไม้ไผ่ซ่อมเสร็จเรียบร้อย วันที่จิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยไปฟังธรรม หลิ่วสือซุ่ยจะอยู่ในสวนผัก ทำงานที่เก็บสะสมไว้หลายวันจนหมด แล้วก็ได้ออกกำลังกายไปในตัวด้วย เพียงแต่ฤดูหนาวค่อยๆ ผ่านไป ปราณก่อกำเนิดที่ขัดแย้งกันภายในร่างกายเขาเริ่มมีแนวโน้มว่าจะกำเริบขึ้นมา จำนวนครั้งที่
