น้าของเขา เจ้าล่าเยวี่ยก็มั่นใจว่าเขายังคงเป็นคนที่ไม่สนใจเรื่องราวทางโลก ไม่รู้เรื่องวิถีทางโลกคนนั้นอยู่ คำพูดและการกระทำดูเหมือนจะดีขึ้นกว่าแต่ก่อน แต่ความจริงแล้วล้วนแต่เป็นภาพลวงตา จึงกล่าวอย่างหงุดหงิดเล็กน้อยว่า “บ้านเขาอยู่ที่วัดกั่วเฉิง พวกเรามาถึงแล้วก็ควรจะไปเยี่ยมหน่อย”
ต่อให้เรื่องธรรมเนียมทางโลกเหล่านี้จะไม่สำคัญอย่างไร แต่หลิ่วสือซุ่ยถูกท่านส่งมายังวัดกั่วเฉิง หากมาถึงนี่แล้วไม่ไปเยี่ยม เจ้านั่นรู้เข้าจะเสียใจแค่ไหน?
จิ๋งจิ่วครุ่นคิดเล็กน้อยถึงได้เข้าใจความหมายของนาง เขากล่าวว่า “ข้าไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน”
เจ้าล่าเยวี่ยมองดูดวงตาเขาพลางกล่าวอย่างจริงจัง “ข้ารู้”
คนบนยอดเขาเสินม่อที่รับผิดชอบเรื่องติดต่อกับหลิ่วสือซุ่ยก็คือกู้ชิง คนที่ส่งของมายังสวนผักก็คือกู้ชิง ก่อนที่นางจะออกมาจากยอดเขาเสินม่อ คนที่บอกที่อยู่ของสวนผักและเตือนนางว่าให้เตือนจิ๋งจิ่วว่าอย่าลืมไปเยี่ยมหลิ่วสือซุ่ยก็คือกู้ชิง
พูดอีกอย่างก็คือหากไม่มีกู้ชิง นางเองก็อาจจะลืมเรื่องนี้ไปแล้ว ไหนเลยจะมีสิทธิ์ไปสั่งสอนจิ๋งจิ่วได้ แต่ว่าเรื่องนี้นางย่อมไม่มีทางพูดกับจิ๋งจิ่ว
……
……
เจ้าล่าเยวี่ยและจิ๋งจิ่วมาเยือนพร้อมกัน
