่ทำหน้าที่ต้อนรับแขกก็ไม่สามารถกล่าวชมต่อไปได้อีก ยิ่งเมื่อเห็นว่าบนศีรษะของจิ๋งจิ่วมีแมวสีขาวตัวหนึ่งฟุบหมอบอยู่ มุมปากเขาก็กระตุกขึ้นมาเล็กน้อย
“ไม่ทราบว่าประสก….อ่า ใช่อาจารย์เซียนจิ๋งจิ่วจากชิงซานหรือเปล่า?”
ในที่สุดสมณะที่ทำหน้าที่ต้อนรับแขกก็คิดขึ้นมาได้ว่าอีกฝ่ายอาจจะเป็นใคร
จิ๋งจิ่วส่งเสียงอืม
สมณะที่ทำหน้าที่ต้อนรับแขกมองไปยังเจ้าล่าเยวี่ยอีกครั้ง พบว่าใบหน้าของหญิงสาวผู้นี้งดงามน่ารัก ชุดขาวสะอาดสะอ้าน ผมดำถักเป็นเปีย น่าดูเป็นยิ่งนัก ในใจครุ่นคิดว่าเดินทางมากับอาจารย์เซียนจิ๋งจิ่วที่ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชา เช่นนั้นจะต้องเป็นเซียนไป๋เจ่าแห่งสำนักจงโจวอย่างแน่นอน ยอดฝีมือรุ่นเยาว์ของสองสำนักใหญ่ที่เป็นผู้นำแห่งฝ่ายธรรมะเดินทางมาด้วยกัน นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกัน?
ไม่ว่าจะเป็นสมณะต้อนรับแขกของวัดไหนก็ล้วนแต่เป็นคนที่คิดเร็ว พูดจาก็เร็ว วัดกั่วเฉิงเองก็เหมือนกัน เขาคิดอยู่ในใจ จากนั้นก็พูดออกไป
“ไม่ทราบว่าเซียนไป๋…”
“เจ้าล่าเยวี่ย”
สมณะต้อนรับแขกงุนงงอยู่ครู่จึงได้สติขึ้นมา เขารู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก รีบคารวะแล้วหมุนตัวมองไปทางจิ๋งจิ่วพลางกล่าวว่า “ไม่ทราบว่าอาจารย์เซียนจากชิงซาน
