เจ้าล่าเยวี่ยเลิกคิ้วขึ้น ในใจคิดว่านั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว แต่นางก็ยังรู้สึกไม่ค่อยเข้าใจ จึงกล่าวถามว่า “แต่เหตุใดนางถึงยังคิดจะใช้ยันต์เซียนกลับมาอีก?”
นี่ก็เป็นเรื่องที่หลิ่วฉือไม่เข้าใจเช่นเดียวกัน สิ่งที่ผู้บำเพ็ญพรตปรารถนาก็คือการบรรลุกลายเป็นเซียน ในเมื่อเป็นเซียนแล้ว เหตุใดถึงยังจะกลับมายังโลกนี้อีก?
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เป็นเพราะว่าหวาดกลัว”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวว่า “นางกังวลว่าหากนักพรตจิ่งหยางยังมีชีวิตอยู่ เมื่อพบความจริงเข้าจะมาแก้แค้นเหล่าศิษย์ของเขาอวิ๋นเมิ่ง ดังนั้นจึงคิดจะแบ่งร่างกลับมาจับตาดูเจ้าเอาไว้?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “นั่นมิใช่ความหวาดกลัวอย่างแท้จริง การที่นางทิ้งยันต์เซียนเอาไว้ ก็เหมือนเป็นการทิ้งทางหนีทีไล่เอาไว้ หรือก็คือทางกลับมา”
เจ้าล่าเยวี่ยถามอย่างจริงจังว่า “สิ่งที่นางหวาดกลัวคืออะไรกันแน่?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “มหาสมุทรและท้องฟ้าดูเหมือนกว้างใหญ่ไพศาล แต่สุดท้ายแล้วก็ยังมีขอบเขต แต่ในโลกนั้นคือความว่างเปล่าที่ไร้ขอบเขตอย่างแท้จริง เมื่ออยู่ที่นั่นเจ้าจะหาจุดให้เจ้าปักหลักไม่พบ ไม่มีสิ่งให้ใช้อ้างอิง ไม่มีสหาย ไม่มีที่มาและไม่มีที่ไป นี่คือจุดเริ่มต้นของความหวาดกลัวอย่างแท้จริง”
เจ้าล
