จะมานอนอยู่ที่นี่”
ฮ่องเต้แคว้นฉินจ้องมองดวงตาของเขา น้ำเสียงทุ้มต่ำโกรธเกรี้ยว “แต่เป็นไปได้อย่างไรที่ท่านเทวทูตยอมให้เจ้าทำเช่นนี้!”
“ข้าบอกแล้วไงว่าที่นี่ไม่มีเทวทูต” จิ๋งจิ่วกล่าว “ข้าแค่รอเจ้าอยู่ที่นี่”
เสียงของฮ่องเต้แคว้นฉินแข็งกร้าวขึ้นมา “รอสังหารข้า?”
“มิใช่เท่านี้”
มือของจิ๋งจิ่วกุมไปบนด้ามกระบี่
กระบี่เล่มนั้นสั้นเป็นอย่างมาก ฝักกระบี่ทำจากไม้ หรือว่าตัวกระบี่จะทำมาไม้เช่นเดียวกัน?
ม่านตาของฮ่องเต้แคว้นฉินหดเล็กลง เขาตะโกนเสียงแข็งกร้าวว่า “คุ้มครองฮ่องเต้!”
ก่อนที่จะตะโกนออกไป เท้าของเขาได้กระทืบไปบนพื้นอย่างแรง
เสียงปริแตกดังขึ้นมา
แผ่นหินแตกร้าว
แรงดีดกระแทกอันรุนแรงทำให้ร่างกายเขาลอยออกไปนอกวัด
เหมือนกับสายลมอันรุนแรงที่ม้วนหอบใบไม้ที่ร่วงตกลงมาอย่างไรอย่างนั้น
ยอดฝีมือของแคว้นฉินที่อยู่ด้านนอกวัดต่างเตรียมตัวอยู่ก่อนแล้ว ยอดฝีมือส่วนหนึ่งมาคุ้มกันอยู่ด้านหน้าฮ่องเต้ ยอดฝีมืออีกส่วนหนึ่งกระโจนเข้าไปหาจิ๋งจิ่ว
พลังอันแข็งแกร่งจำนวนนับไม่ถ้วนปกคลุมยอดเขาเอาไว้ ทั้งรุนแรงและน่ากลัว
เศษหินและฝุ่นควันที่ปลิวกระจายออกมาเหล่านั้นหยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ
ยอดไม้ที่โยกไหวไปมาเบาๆ ก็หยุดนิ่งอยู่กลางสายลมเช่นเดียวกัน
พลังที่แข็งแกร่งเหล่านั้นดูคล้ายจะกลายเป็นเสาน้ำแข็งที่หยุดนิ่งอยู่ในห้วงของเวลา
ร่างเงาจำนวนหลายสิบร่างปรากฏขึ้นบนยอดเขา ดูแล้วคล้ายจะปรากฏขึ้นพร้อมกัน แล้วก็คล้ายจ
