โปรย หรือว่าท้องฟ้าใสกระจ่าง ไม่ว่าจะนอนอยู่บนเก้าอี้ หรือว่าแช่เท้าอยู่ในลำธาร เขาก็ล้วนแต่กำลังบำเพ็ญเพียร
เขาอยู่ที่นี่แบบนี้มาหลายสิบปี เหมือนกับบนยอดเขาเสินม่อ เรียบง่ายจนกระทั่งน่าเบื่อ
เพียงแต่ในช่วงหลายปีมานี้มักจะมีคนเข้ามาที่วัดเป็นระยะๆ จากนั้นก็ถูกเขาฆ่าทิ้ง
เทวทูตยังคงไม่ได้ปรากฏตัว
กระถางสัมฤทธิ์ยังคงเป็นกระถางสัมฤทธิ์ใบนั้น
เขาเข้าใจอะไรบางอย่าง
ตอนที่ฮ่องเต้แคว้นฉินสังหารบัณฑิตแห่งแคว้นฉีในตอนนั้น เขาก็ยืนอยู่บนหน้าผามองดูเมืองเสียนหยาง
ด้วยสภาวะของเขาในตอนนั้น การจะสังหารฮ่องเต้แคว้นฉินนั้นค่อนข้างยากลำบาก แต่มิได้หมายความว่าจะทำไม่ได้
แต่เขาก็ไม่ได้ไปยังเสียนหยาง ถึงแม้ในตอนนี้สภาวะจะสูงกว่าแต่ก่อนแล้ว เขาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะจากที่นี่ไป เพียงแต่รอคอยให้ฮ่องเต้แคว้นฉินปรากฏตัวอย่างเงียบๆ
เมื่อวานที่ด้านล่างเขาปู้โจวมีความเคลื่อนไหว เขารู้ว่าเวลามาถึงแล้ว
ในตอนที่ฮ่องเต้แคว้นฉินอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า จุดธูปทำสมาธิอยู่ที่ด้านล่างภูเขา เขาเองก็กำลังทำในสิ่งที่คล้ายๆ กัน
เขาไปอาบน้ำที่ริมธาร ใช้มือตัดหนวดเคราที่ยืดยาวออก เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่
ในฐานะที่เป็นผู้บำเพ็ญพรตแต่กำเนิด เขาเฉยชากับเรื่องราวหลายๆ เรื่อง แต่เป็นเพราะว่าใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้มานานหลายสิบปี ในตอนที่กำลังจะออกไปก็ยังแสดงถึงความจริงจังอย่างที่ยากจะเห็นได้ในเวลาปกติออกมา
……
……
“เจ้าฉลาดจริงๆ คิดไม่ถึงว่า
