ห้เขาตื่นขึ้นมาจากการสลบไสล
เขามองดูฮองเฮาและนางกำนัลเหล่านั้นอย่างเยือกเย็น ใช้ปราณก่อกำเนิดขับพิษธูปออกมา จากนั้นทำลายเชือกที่มัดร่างกายแล้วฟาดฝ่ามือเข้าใส่นางกำนัลที่ยืนอยู่ใกล้ตัวเองที่สุดคนนั้นจนตาย
การลอบสังหารครั้งนี้จบลงไปง่ายๆ เช่นนี้ แต่กลับเป็นช่วงเวลาที่ฮ่องเต้แคว้นฉินอยู่ใกล้ความตายมากที่สุด กระทั่งจัวหรูซุ่ยกับซีอี้อวิ๋นก็ยังไม่อาจทำได้ถึงขนาดนี้
ฮ่องเต้แคว้นฉินได้ทำการกวาดล้างและล้างแค้นอย่างโหดเหี้ยมในทันที
ในเมืองเสียนหยาง ทหารม้าวิ่งไปวิ่งมา ในโรงเรียนหลวงของเมืองเสียนหยางที่ไฟเพิ่งจะดับลงไปก็ได้มีไฟลุกขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้แผดเผาจนกระทั่งกลายเป็นเถ้าถ่าน
กระทั่งความวุ่นวายทั้งหมดได้สงบลง ฮ่องเต้แคว้นฉินถึงจะใจเย็นลง เขาพาทหารม้าบุกเข้าไปในตำหนักซูกง ด้วยคิดอยากจะสอบถามต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวทั้งหมด
ภายในตำหนักซูกงว่างเปล่าไม่มีใคร ดอกบัวที่อยู่ในสระพัดไหวไปมาไม่หยุดท่ามกลางสายลม คล้ายกำลังหัวเราะเยาะเขาอยู่
ฮ่องเต้แคว้นฉินนิ่งเงียบไปเป็นเวลานาน ก่อนกล่าวว่า “หาตัวองค์หญิงให้พบ แต่ว่า…อย่าทำอะไรนาง ข้าพเจ้าจะเป็นคนฆ่านางเอง”
……
……
เดิมชางโจวนั้นเป็นป้อมปราการทางเหนือของแคว้นฉู่ มีเรือนจิ้งอ๋องคอยดูแล ในอดีตเป็นเพราะว่าฮ่องเต้แคว้นฉู่ได้สังหารรัฐทายาทของจิ้งอ๋อง จิ้งอ๋องเลยไปสวามิภักดิ์กับทางแคว้นฉิน
ดังนั้นที่นี่จึงกลายเป็นจังหวัดชางโจวของแคว้นฉิน
ตอนนี้จิ้งอ๋
