ทะเลาะกับเขาในวังคืนนั้นมาเป็นข้ออ้างในการทำอะไรบางอย่างอย่างแน่นอน
แต่สิ่งที่เหนือความคาดหมายก็คือเหอจานไม่ได้ทำอะไรทั้งสิ้น กระทั่งเรื่องที่จะเลือกฮ่องเต้พระองค์ใหม่ก็ไม่ได้สนใจ เขาเพียงแต่จัดการงานบ้านเมืองเหมือนอย่างปกติ
ไม่นานแคว้นจ้าวก็มีฮ่องเต้พระองค์ใหม่ เขามาเข้ามาประชุมราชการในช่วงเช้าอยู่ในอ้อมอกของไทเฮาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ด้านหลังม่านมุก
นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา เหอจานก็ไม่ได้เข้าร่วมการประชุมในช่วงเช้าอีก
มีเพียงลูกน้องที่ใกล้ชิดที่สุดถึงจะพบเห็นความผิดปกติของเหอกงกง
ในช่วงนี้เขามักจะมองไปยังที่แห่งหนึ่งบนท้องฟ้าที่อึมครึม เหม่อลอยอยู่เป็นเวลาครึ่งวัน
บางครั้งเขาจะไปยังตำหนักเย็นที่อยู่ห่างไกลแห่งหนึ่ง เดินไปๆ มาๆ อยู่อุโมงค์แคบๆ เหล่านั้น
บางครั้งเขาจะไปยังเรือนที่ไม่มีใครพักอาศัยอยู่ หยิบเอาเก้าอี้ไม้ไผ่ออกมานอน โบกพัดทรงกลมที่อยู่ในมือเบาๆ
ตอนนี้เป็นช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วง
จากฤดูใบไม้ร่วงนอนไปถึงฤดูหนาว จากนั้นเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าและไร้รสชาติ เหอจานรู้สึกเบื่อหน่าย แต่จู่ๆ ก็หาความรู้สึกที่คุ้นเคยบางอย่างเจอ
มีหลายเรื่องที่เขากำลังค่อยๆ ลืมเลือนไป แต่กลับมีหลายเรื่องที่ผุดขึ้นมาในหัวสมองเขาอีกครั้ง
เขารู้สึกเหมือนว่าเคยมีวันเวลาเช่นนี้ที่ไหนมาก่อน เหมือนจะอยู่ในวัดใดวัดหนึ่ง จากนั้นเขาพลันนึกอยากกินผัดคะน้าก้านแดงสักจานเป็นอย่างมาก
ต้นเกาลัดต้นเล็กท
