ี่อยู่บนเนินในสวนดอกไม้ได้เติบใหญ่แล้ว ร่องรอยที่เหลือทิ้งไว้บนกิ่งไม้ที่หักกิ่งนั้นยิ่งดูชัดเจน ยิ่งดูแข็งแกร่ง
เขามักจะไปยืนอยู่ใต้ต้นเกาลัดต้นนั้นบ่อยๆ มือขวาลูบไปบนรอยแตกหักนั้น สายตาทอดมองออกไป ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร
วันหนึ่งเขาพลันคิดถึงทะเลแห่งนั้นขึ้นมา คิดถึงเรือลำนั้นที่อยู่บนทะเล บนเรือมีเพื่อนเก่าอยู่คนหนึ่ง แล้วก็มีชายชราที่ผมทั้งศีรษะเป็นสีเงินอยู่อีกคนหนึ่ง
ก่อนที่ชายชราผมสีเงินจะตายลงไปอย่างกะทันหัน เขาคล้ายจะพูดออกมาประโยคหนึ่ง แต่ตอนนั้นเสียงคลื่นลมแรงเกินไป อีกทั้งเขายังรู้สึกโศกเศร้าและโกรธแค้นเป็นอย่างมาก จึงได้ยินไม่ชัดเจน
ประโยคนั้นมันว่าอย่างไรนะ
เหอจานคิดอยู่เป็นเวลานาน ในที่สุดวันหนึ่งก็คิดขึ้นมาได้
เรือลำเล็กลอยจากไป
……
……
จู่ๆ เหอกงกงพลันหายตัวไป
หน่วยสืบสวนและจับกุมถูกย้ายเข้าของออกไปจนหมดอีกครั้ง โถส้วมทองคำอันนั้นก็หายตามไปด้วย
เจ้าหน้าที่และสายลับจำนวนมากของหน่วยสืบสวนและจับกุม อีกทั้งทหารและแม่ทัพขององครักษ์เสื้อแดงก็หายตัวไปพร้อมพร้อมกัน
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาไปที่ไหน ไม่มีเบาะแสใดๆ หลงเหลืออยู่ ในมณฑลและจังหวัดอื่นๆ ก็ไม่มีร่องรอยของคนเหล่านี้
เรื่องนี้สร้างความตกตะลึงให้แก่แคว้นจ้าว จากนั้นก็สร้างความตกตะลึงให้แก่ทั้งแผ่นดิน
ในการประชุมที่เรียกจัดขึ้นอย่างเร่งด่วน ทั้งขุนนางและทหารทั้งราชสำนักต่างไม่มีใครพูดอะไรออก เรื่องนี้แปลกประหลาดพิสดารเกินไป ไ
