ค่าแผ่นนั้นไป
จัวหรูซุ่ยออกมาจากดินแดนแห่งความฝัน จิ๋งจิ่วยังอยู่ข้างใน —- หลังจากเกิดเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งนั้น คนที่อยู่ในดินแดนแห่งความฝันต่างก็คาดเดาว่าเขาเป็นหรือตาย แต่คนที่อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงย่อมต้องรู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ — เขาซึ่งยังนั่งอยู่ข้างคันฉ่องฟ้ากระจ่างยังไม่ตื่นขึ้นมา กระดิ่งเครื่องเคลือบอันนั้นยังลอยนิ่งๆ อยู่ข้างหลังเขา
เพียงแต่ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปที่ไหน นกชิงเหนี่ยวไม่พบร่องรอยเขามาเป็นเวลานานแล้ว นี่ช่างน่าตกตะลึงยิ่งนัก
ภายในพระราชวังแคว้นฉู่มีซากปรกหักพังเพิ่มขึ้นมาอีกหลังหนึ่ง ฮ่องเต้น้อยลงไปพระองค์หนึ่ง นกชิงเหนี่ยวย่อมไม่รั้งอยู่ในที่แห่งนี้อีก หลังจากนักฆ่าคนชุดดำตายไป แคว้นฉินก็เข้าสู่ช่วงพัฒนาอย่างมั่นคงเป็นเวลานาน เหล่าพ่อค้าของแคว้นฉีได้บุกเบิกเส้นทางเดินเรือใหม่ขึ้นมาหลายสาย ความคลั่งไคล้ที่มีต่อแผ่นดินแปลกหน้าทำให้เกิดการเคลื่อนพลลงไปในทะเลเป็นจำนวนมาก เหมือนดั่งคลื่นทะเลที่ซัดสาดออกไปเป็นวงกว้าง อีกทั้งเหล่าผู้บำเพ็ญพรตก็ไม่ได้สนใจเรื่องแบบนี้ เรื่องการถกเถียงโต้แย้งของเหล่าบัณฑิตในโรงเรียนหลวงของแคว้นฉีพวกเขาก็มิได้สนใจ แล้วก็มิได้รู้สึกสนใจอาจารย์อวิ๋นซีผู้นั้นด้วย ดังนั้นส่วนใหญ่แล้วนกชิงเหนี่ยวจึงอยู่ที่แคว้นจ้าว
สถานการณ์ทางการเมืองของแคว้นจ้าวดูเหมือนจะราบรื่นมั่นคง แต่ความจริงแล้วกลับเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนร้อยแปดพันเก้า
ก็เหมือนอย่างที
