ๆ ต่างคนต่างคาดเดาความคิดของอีกฝ่าย และที่สำคัญกว่านั้นก็คือคาดเดาความคิดของฝ่าบาท
ความจริงแล้วเมื่ออยู่ต่อหน้าสถานการณ์ในตอนนี้ ภายในใจของขุนนางหลายๆ คน รวมไปถึงเหล่าชาวบ้านและบัณฑิตต่างก็มีความคิดนั้นผุดขึ้นมา นั่นก็คือการยอมแพ้
ภายใต้การกระหนาบโจมตีของแคว้นจ้าวและแคว้นฉิน แคว้นฉู่ไม่มีทางต้านทานต่อไปได้เลย ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้กระทั่งกองทัพตะวันตกซึ่งเป็นที่พึ่งสุดท้ายก็ไม่มีเหลืออยู่แล้ว ฮ่องเต้ไป๋ที่ดุร้ายป่าเถื่อน ขันทีเหอโหดเหี้ยมวิปริต หากแคว้นฉู่ฝืนดึงดันที่จะสู้ต่อไปจนทำให้สองคนนี้โกรธเกรี้ยวขึ้นมา เมื่อถึงตอนนั้นอาจจะเกิดเหตุการณ์ฆ่าล้างคนทั้งเมืองขึ้นมาก็เป็นได้
ตอนนี้ทัพหน้าของแคว้นฉินคือกองทัพของอ๋องจิ้ง ภายในกองทัพส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็นคนแคว้นฉู่ การยอมแพ้ต่อพวกเขา อย่างไรเสียก็ดีกว่าไปยอมแพ้ต่อคนแคว้นอื่น ถึงอย่างไรอ๋องจิ้งและคนของเขาก็ไม่มีทางที่จะโหดเหี้ยมเกินไปนัก เผลอๆ แคว้นฉินอาจจะช่วยคนแคว้นฉู่ป้องกันทหารม้าของแคว้นจ้าวที่มาจากทางค่ายตะวันตกด้วยซ้ำ หากพวกเขายังคิดอยากรวมแผ่นดินอยู่ล่ะก็
ไม่ว่าจะมองอย่างไรการยอมแพ้ก็เป็นตัวเลือกเพียงหนึ่งเดียวในตอนนี้ของแคว้นฉู่ อีกทั้งยิ่งยอมแพ้เร็วก็ยิ่งดี
ความคิดนี้วนเวียนอยู่ในใจของขุนนางทุกคน
แต่พวกเขาไม่ได้ไปบอกเล่าความคิดนี้กับเพื่อนร่วมงานของตน แล้วก็ไม่ได้ไปพูดกับเพื่อนฝูงของตน แม้แต่คนที่ใกล้ชิดที่สุดก็ไม่รู้ว่าพวกเขากำลั
