ท้ายจะมีคนตายไปมากน้อยเท่าไหร่
จิ๋งจิ่วนั่งอยู่บนตั่ง มองดูท้องฟ้าที่อยู่ด้านนอกหน้าต่างอย่างเงียบๆ นั่งอยู่ในท่าทางแบบนี้เป็นเวลานาน
ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดเรื่องอะไร น่าจะไม่เกี่ยวข้องกับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในเมืองหลวง
แสงอาทิตย์เคลื่อนคล้อย มีคนคอยมารายงานสถานการณ์อยู่ด้านหน้าท้องพระโรงเป็นระยะ แต่ที่น่าสนใจก็คือคนที่มารายงานนั้นมิใช่ขันทีน้อย หากแต่เป็นคุณชายใหญ่แห่งตระกูลจาง
อาจจะเป็นเพราะสำหรับนายพลเผยกับเจ้าเมืองแล้ว คุณชายใหญ่คือคนที่ได้รับความเชื่อใจจากฝ่าบาทมากที่สุด
จิ๋งจิ่วไม่ได้ตอบอะไร เขายังคงมองออกไปด้านนอกหน้าต่าง นิ่งเงียบไม่พูดอะไร
พระอาทิตย์ค่อยๆ คล้อยตกลง หลังจากท้องฟ้าสีแดงผ่านไปก็เป็นท้องฟ้ายามค่ำคืน ภายในวังเปลี่ยนเป็นมืดสลัว
ไม่รู้เมื่อไร ภายในท้องพระโรงมีโคมไฟดวงหนึ่งสว่างขึ้นมา
พึบพับ พึบพับ
ชิงเหนี่ยวกระพือปีกบินเข้ามาในท้องพระโรง ลงมายืนบนตั่ง ก่อนจะเปลี่ยนร่างกลับเป็นสาวน้อยที่น่ารัก
จิ๋งจิ่วถาม “จัดการแล้ว?”
ชิงเหนี่ยวกล่าว “ความวุ่นวายในค่ายทหารด้านนอกเมืองและทหารหลวงถูกเผยซือหมิงจัดการแล้ว เรือนขุนนางเหล่านั้นก็ถูกควบคุมเอาไว้ เจ้าไม่ต้องกังวลใจ”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ข้าเปล่า”
ชิงเหนี่ยวกล่าวอย่างโมโหเล็กน้อย “คนที่อยู่ด้านนอกนั้นชอบดูการต่อสู้ ข้าถึงได้ใช้ภาพพวกนั้นให้พวกเขาดูไปก่อน แต่สุดท้ายยังไงข้าก็ต้องให้พวกเขาได้ดูเจ้าบ้าง”
“ข้าจำได้ว่าเจ้าเคยบอ
