สุ่ยเยวี่ยได้ยินเช่นนั้นพลันรู้สึกตกใจเล็กน้อย กล่าวเตือนว่า “นั่นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในดินแดนแห่งความฝัน ไม่อาจนำออกมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงได้”
เซ่อเซ่อออกแรงเคี้ยวปลาแห้ง สองแก้มปูดนูนขึ้นมาเล็กน้อย กล่าวเสียงแข็งกร้าวว่า “หรือว่าข้าฆ่าเขาไม่ได้?”
หญิงสาวจากสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยกล่าวว่า “ถูกต้อง นี่คือกฎ”
ปลาแห้งแข็งมาก เซ่อเซ่อเคี้ยวอย่างยากลำบาก จึงถุยมันลงบนพื้น กล่าวว่า “อย่างนั้นข้าก็แอบฆ่าเขา”
……
……
ฮ่องเต้แคว้นฉินพักอยู่ที่วังของฮ่องเต้แคว้นฉู่อีกหลายวัน
ทุกวันองค์หญิงน้อยจะร้องไห้ขอไปพบองค์ชายเก้า นางกำนัลและนางกำนัลอาวุโสที่ติดตามต่างรู้สึกไม่เข้าใจ ในใจครุ่นคิดว่าปกติองค์หญิงน้อยจะน่ารักเชื่อฟัง ไฉนหลายวันนี้ถึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้? จริงอยู่ที่องค์ชายเก้าแห่งแคว้นฉู่ผู้นั้นหน้าตางดงาม แต่กลับมีดีเพียงเปลือก น่าเบื่อไร้รสชาติ เหตุใดองค์หญิงถึงยินดีที่จะเล่นกับเขา?
ความจริงองค์หญิงน้อยและจิ๋งจิ่วมิได้เล่นเกม แล้วก็มิได้เล่นหมากล้อมหรือเล่านิทาน
เนื่องเพราะมีคนคอยอยู่ข้างกายตลอด นางจึงมิได้โผเข้าไปกอดจิ๋งจิ่วเหมือนอย่างก่อนหน้านี้อีก เพียงแค่ยิ้มๆ มองดูเขาเท่านั้น
บางครั้งนางจะจูงมือเขาไปเดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้ภายในวัง พูดกับเขาเสียงเบาๆ ว่าภายในวังทางเหนือมิได้มีดอกไม้ สวยงามมากมายขนาดนี้
จิ๋งจิ่วมิใช่ว่าตามใจนาง หากแต่เป็นเพราะตัวนางในตอนนี้มิได้มีร่างกายอ่อนแอมาแต่กำเน
