นั้น แต่กลับไม่แนะนำให้เขารู้จักเลยแม้แต่คนเดียว
ที่นี่คือดินแดนแห่งความฝันอวิ๋นเมิ่ง เจ้าจะยังโชคดีแบบนั้นอยู่หรือเปล่า?
หากโชคของเจ้ายังดีขนาดนั้นจริงๆ เช่นนั้นคืนนี้เจ้าก็จะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้
เจียงรุ่ยคิดถึงเรื่องเหล่านี้ รู้สึกท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง มือกระชับผ้าห่มให้แน่นขึ้น
……
……
ในกระท่อมดินที่ห่างไกลผู้คนแห่งหนึ่งในหมู่บ้านทางตะวันตก
หญิงสาวผู้หนึ่งนอนอยู่บนพื้น ไม่มีลมหายใจ
นางซึ่งอาศัยการซักเสื้อผ้าทำอาหารในการยังชีพอย่างยากลำบากมาเป็นเวลาสามสิบกว่าปี ไม่ว่าคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดตนเองต้องมาตายอย่างอนาถเพียงเพราะก้อนทองคำที่ไม่มีอยู่จริงก้อนหนึ่งด้วย
เหอจานถูกมัดมือมัดเท้า นอนอยู่บนพื้น บนใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด
สายตาเขาเลื่อนจากมารดาไปยังชายฉกรรจ์ที่กำลังรื้อข้าวของ รู้สึกด้านชา —- เรื่องที่เกิดขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริงเหล่านั้น ได้ทำให้ใจของเขาเฉยชาไปแล้ว หลังเข้ามาในดินแดนแห่งความฝัน ก็ยิ่งเหมือนแก้วที่แตกละเอียด เดิมคิดจะอยู่ไปวันๆ ใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้ไปจนกระทั่งจบการทดสอบ จึงไม่ค่อยได้บำเพ็ญเพียรเท่าไหร่ คืนนี้เขาถึงได้รู้ว่าตัวเองคิดผิด
สุดท้ายผู้ชายคนนั้นก็ไม่เจอก้อนทองคำ เขารู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก หมุนตัวมาต่อยเตะเหอจานอีกครั้งหนึ่ง ไม่ได้สนใจเลยว่าเขาเป็นแค่เด็กอายุสี่ห้าขวบเท่านั้น
เหอจานไม่ได้ร้องเจ็บปวด ไม่ได้ร้องขอความช่วยเหลือ เพราะเขากลัวว่าผู
