้ชายคนนั้นจะฆ่าตนเอง
ขอเพียงมีชีวิตรอดต่อไปได้ก็พอ
……
……
การมีชีวิตอยู่ บางครั้งเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าตาย
วันเวลาหลังจากนั้น เหอจานยิ่งเข้าใจหลักเหตุผลนี้
ผู้ชายคนนั้นไม่ยอมกลับไปมือเปล่า หากแต่จับเขาไปขายให้พ่อค้ามนุษย์คนหนึ่ง
พ่อค้ามนุษย์คนนั้นเอาเขาไปขายให้พ่อค้ามนุษย์อีกคนหนึ่ง ระหว่างนั้นไม่รู้ว่าเปลี่ยนไปกี่มือต่อมือ จนเขาถูกขายมายังแคว้นจ้าว
ระหกระเหินเร่ร่อน เจ็บปวดยากจะบรรยายได้ โชคดีที่เคยมีอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง คล้ายจะสูญหายไปทั้งหมดเมื่ออยู่ในดินแดนแห่งความฝัน
ตอนที่เขาอยู่ในบ้านนายหน้าแห่งหนึ่งในเมืองหลวงของแคว้นจ้าว ในที่สุดเชือกที่มัดมือทั้งสองข้างก็ถูกแกะออก บาดแผลบนข้อมือลึกลงไปจนสามารถมองเห็นกระดูกได้
คนที่อยู่ในบ้านนายหน้าให้เขากินอาหาร อีกทั้งยังรักษาอาการบาดเจ็บให้เขา อาบน้ำ แล้วก็ให้เขาใส่เสื้อผ้าสะอาดสะอ้าน
แต่โชคร้ายของเหอจานยังไม่จบสิ้นลงเพียงเท่านี้ ช่วงเวลาที่เจ็บปวดที่สุดอยู่หลังจากนี้
รถม้าคันหนึ่งได้พาเด็กชายสามสี่คนมุ่งหน้าเข้าไปยังส่วนลึกของเมืองหลวง ด้านหน้าค่อยๆ มองเห็นเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยตึกรามบ้านช่อง
เหอจานมองดูด้านหน้า สีหน้าขาวซีด เป็นครั้งแรกที่เขาพยายามหนี เขาฉวยโอกาสตอนที่ผู้ดูแลของนายหน้ามิทันได้สังเกต กัดฟันกระโดดลงจากรถ
แต่เขาเป็นเพียงเด็กชายอายุห้าขวบเท่านั้น ไหนเลยจะหนีไปได้ไกล ไม่นานก็ถูกจับกลับมา
หลังถูกไม้กระบองฟาดไปยกหนึ่ง เขาก็
