งกระบี่กัน หลังจากนี้ข้าก็คงไม่ใช้กระบี่อีกแล้วล่ะ”
ถงเหยียนมองดูเขา กล่าวว่า “แต่ปัญหาก็คือ เดิมทีเจ้าก็มิได้ใช้กระบี่อยู่แล้ว”
……
……
กลับมาถึงเรือนลอกคราบ เท้าแตะลงไปบนพื้นเรือน สัมผัสที่ไม่เรียบลื่นแผ่ขึ้นมาอย่างชัดเจน จิ๋งจิ่วรู้สึกว่าตนเองค่อนข้างเหนื่อย
สำหรับเขาแล้ว นี่เป็นเรื่องที่พบเห็นได้น้อยมาก — พรสวรรค์และความสามารถในการต่อสู้ของจัวหรูซุ่ยนั้นแข็งแกร่งจริงๆ สมแล้วที่หลิ่วฉือฝากความหวังเอาไว้กับเจ้าเด็กนี่
เมื่อเดินเข้าไปในเรือน กู้ชิงกำลังทำสมาธิอยู่ ขาทั้งสองข้างนั่งขัด บนศีรษะมีควันสีขาวลอยขึ้นมา กระบี่บินเล่มหนึ่งหมุนอย่างช้าๆ อยู่ในควัน
จิ๋งจิ่วมองดูอย่างเงียบๆ
พรสวรรค์ของกู้ชิงนั้นไม่เลว อีกทั้งยังขยันขันแข็ง เขามักจะคิดว่าศิษย์เพียงหนึ่งเดียวของตนผู้นี้บรรลุเข้าสู่ขั้นคเนจรไปแล้ว ตอนนี้ถึงได้รู้ว่ายังขาดอีกเพียงเล็กน้อย
หากไม่ไปเสียเวลาสามปีอยู่ในเมืองเจาเกอ บางทีเขาอาจจะบรรลุเข้าสู่ขั้นคเนจรไปแล้ว
กระทั่งเมื่อหลายวันก่อนไป๋หรูจิ้งได้พูดขึ้นมา จิ๋งจิ่วถึงได้ทราบถึงคำวิจารณ์บางอย่างที่โลกภายนอกมีต่อกู้ชิง
ประจบสอพลออาจารย์? เขามิได้สนใจเรื่องนี้แม้แต่น้อย เป็นศิษย์ก็ควรจะทำเช่นนี้อยู่แล้ว