คร่ำเคร่ง
ผู้บำเพ็ญพรตที่อยู่ในท้องฟ้าเหล่านั้น โดยเฉพาะศิษย์หนุ่มสาวเหล่านั้นเองก็ทนไม่ไหว ถอยห่างออกไปสิบกว่าลี้
เสียงหวีดของสายลมและเสียงเสียดสีของใบไม้ที่ฟังดูโหยหวนเหล่านั้นพลันหายไป กลายเป็นเสียงกระบี่ที่ฟังดูโศกเศร้าเสียงหนึ่ง
จิ๋งจิ่วปรากฎตัวขึ้นตรงหน้าจัวหรูซุ่ย
กระบี่ของจัวหรูซุ่ยถูกเขาเหยียบเอาไว้ใต้เท้า
จิ๋งจิ่วชี้นิ้วไปยังหน้าอกของจัวหรูซุ่ย ปลายนิ้วมีลำแสงกระบี่สายหนึ่ง
จัวหรูซุ่ยลืมตา มองดูนิ้วมือนิ้วนั้นที่ขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ คล้ายมองดูกระบี่ที่แหลมคมที่สุดบนโลก
เขาคลายนิ้วที่กำลังร่ายเคล็ดกระบี่ มิได้พยายามจะควบคุมกระบี่ใหม่อีกครั้ง นิ้วทั้งสิบกางออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้บ่อน้ำเยือกเย็นในสารทฤดูมาผนึกนิ้วมือของจิ๋งจิ่วเอาไว้
ในงานชุมนุมทดสอบกระบี่ของชิงซานในครั้งนั้น กู้หานแห่งยอดเขาเหลี่ยงว่างเคยลองใช้วิธีนี้มาผนึกกระบี่ของจิ๋งจิ่วแต่เขาก็ล้มเหลว
จัวหรูซุ่ยทราบเรื่องนี้ แต่เขาคิดว่าเรื่องที่ศิษย์พี่ทำไม่ได้ ตัวเองจะต้องทำได้อย่างแน่นอน
ลำแสงกระบี่สว่างวาบ
มือของจัวหรูซุ่ยวางลงไปบนแขนเสื้อของจิ๋งจิ่ว
นิ้วมือของจิ๋งจิ่วจิ้มไปที่หน้าอกของเขา
ผัวะๆๆๆๆ
เสียงทึบเบาๆ จำนวนนับไม่ถ้วนดังสะท้อนไปมาในร่างกายของเขา
ควันสีขาวหลายสิบสายลอยออกมาจากชุดของเขา
จัวหรูซุ่ยถูกกระแทกจนลอยเข้าไปในป่า ไปกระแทกเข้ากับต้นไม้ต้นหนึ่ง
ต้นไม้ส่งเสียงแคร่ก จากนั้นหักโค่นเป็นสองท่อน
ควันสีขาว
