าผู้นั้นว่าละแวกนี้มีทิวทัศน์ให้ดูหรือไม่
แม่ชีชราบอกว่าตรงจุดที่ธารสองสายตัดกันที่พวกเขามองเห็นไหมตอนที่มานั้นมีทะเลสาบอยู่แถวหนึ่ง ทิวทัศน์งดงามเป็นอย่างมาก แล้วก็ค่อนข้างเย็นสบายด้วย
เมืองต้าหยวนเป็นเมืองสำหรับพักผ่อนในฤดูร้อนที่มีชื่อเสียงอย่างมากบนแผ่นดินเฉาเทียน จิ๋งจิ่วคิดในใจว่าหากเป็นสถานที่งดงามเช่นนั้นจริงๆ เกรงว่าคงจะเต็มไปด้วยผู้คนแล้ว จึงรู้สึกว่าไม่ค่อยสะดวก
แม่ชีชราบอกว่าไม่เป็นไร ในเมืองต้าหยวนคนที่รู้จักทะเลสาบแห่งนั้นมีอยู่ไม่มาก โดยเฉพาะเป็นช่วงเวลาเช้าตรู่ พาแม่นางออกไปเดินเล่นนับเป็นความคิดที่ดียิ่งนัก
รุ่งเช้าวันที่สอง จิ๋งจิ่วเข็นรถเข็นออกมาจากสำนักชี แม่ชีชรายืนส่งอยู่ด้านหลัง บนใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าปลอบโยน
ตรงจุดที่ทางธารสายตัดกัน ความจริงแล้วไม่มีทะเลสาบ หากแต่เป็นแค่บึงน้ำแห่งหนึ่ง
ภายในบึงมีใบบัวนั้นขนัด บดบังผิวน้ำจนมิด ลมโชยอ่อนๆ ดอกบัวสีชมพูดูอ่อนโยนภายใต้แสงอาทิตย์ยามเช้า งดงามยิ่งนัก
จิ๋งจิ่วคิดถึงบึงน้ำที่อยู่ในคุกสะกดมารขึ้นมา รู้สึกว่าน่าสนใจ
รถเข็นหยุดอยู่ริมน้ำตรงจุดที่มีใบบัวเยอะที่สุด
แสงแดดค่อยๆ แรงขึ้น
ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไร
ในบึงพลันมีเสียงน้ำดังขึ้นมา ใบบัวปั่นป่วน มีคนคนหนึ่งปรากฏขึ้นมา
คนผู้นั้นโบกสองมือมาทางริมฝั่ง ตะเกียกตะกายอยู่ในน้ำ น้ำในบึงไหลเข้าไปในปากเขาไม่หยุด ส่งเสียงตะโกนไม่ออก ได้แต่ส่งเสียงอู้อี้ๆ
จิ๋งจิ่วและกั้วตงมองดู
