ขุนนางที่เกษียณราชการมาผู้นั้นแซ่ซุน ชาวบ้านในหมู่บ้านเรียกเขาว่าผู้เฒ่าซุน เมื่อหลายปีก่อนย้ายจากในอำเภอกลับมาอยู่ในหมู่บ้าน สร้างบ้านหลังใหญ่โต ไม่ค่อยออกมาภายนอก เหล่าชาวบ้านเห็นแค่เพียงพ่อบ้านและคนงาน แทบจะไม่มีโอกาสได้เห็นตัวเขา
ข้อมูลง่ายๆ ไม่กี่อย่าง ก็เพียงพอที่จะบอกเล่าเรื่องราวได้
ผู้เฒ่าแซ่ซุนผู้นั้นจะต้องเป็นคนที่มีเรื่องราวอย่างแน่นอน เป็นไปได้มากว่าเขากลับมายังหมู่บ้านเพื่อจะหลบภัยอันตราย
หากจิ๋งจิ่วสืบ จะต้องสืบเจอความจริงของเรื่องราวอย่างแน่นอน แต่เขาหาได้สนใจไม่ ยืนมองดูอยู่ไกลๆ จากนั้นก็ออกจากหมู่บ้านไป เดินกลับไปทางเดิม
ระหว่างที่ออกมาจากหมู่บ้าน เขาก็ได้หยิบเสื้อผ้าที่ตากอยู่นอกบ้านใครไม่รู้ติดมือมาด้วยชุดหนึ่ง จากนั้นฉีกมันเป็นเส้นแล้วเอามาพันกระบี่ไว้บนหลัง
ช่วงเวลากลางดึก เขาข้ามภูเขากลับมายังหน้าถ้ำ
แสงดาวพร่างพรายราวหิมะ ส่องสว่างผืนป่าจนชัดเจนเป็นอย่างมาก
ปีศาจตัวใหญ่ยักษ์ตัวหนึ่งนอนอยู่หน้าถ้ำ ร่างกายเต็มไปด้วยเลือด ไม่มีลมหายใจ ไม่รู้ว่าตายมานานเท่าไหร่แล้ว ส่งกลิ่นเหม็นคาวคละคลุ้ง
บนก้อนหินที่อยู่นอกถ้ำเต็มไปด้วยรอยแหว่ง บนพื้นเต็มไปด้วยเศษหิน แล้วก็มีร่องรอยขีดข่วนจากขนที่แข็งราวลวดหนามเหล็กของปีศาจ สามารถจินตนาการได้ว่าเรี่ยวแรงพละกำลังของปีศาจนั้นมากมายมหาศาลแค่ไหน การดิ้นรนก่อนตายของมันรุนแรงแค่ไหน น่าตกตะลึงเป็นอย่างมาก
จิ๋งจิ่วมองดูปีศาจ ก่อนมั่นใ
