ิ๋งจิ่วใช้คำพูดสี่ประโยคที่เรียบง่ายที่สุดตอบความสงสัยทั้งหมดภายในใจของกู้ชิง แล้วก็ไม่ลืมที่จะถามเสริมไปด้วยว่า “เจ้ารู้สึกว่าข้าทำแบบนี้มันไม่ถูกใช่ไหม?”
ในเวลานี้กู้ชิงพอจะเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดแล้ว เขาคาดเดาได้ว่าอาจารย์มายังเมืองเจาเกอและเข้าไปในคุกสะกดมารก็เพื่อที่จะไปเรียนรู้วิธีแก้ไขปัญหาผีกระบี่กับจักรพรรดิแห่งหมิง
เรื่องเหล่านี้จิ๋งจิ๋วทำถูกหรือไม่ถูก? ศิษย์ชิงซานผู้หนึ่งแอบเข้าไปในคุกสะกดมาร แล้วก็เข้าไปพบจักรพรรดิแห่งหมิง เรียนวิชามารของเผ่าหมิง สุดท้ายถึงขนาดปล่อยจักรพรรดิแห่งหมิงออกมา จนทำให้ชางหลงซึ่งเป็นสัตว์เทพของสำนักจงโจวต้องตายอย่างน่าเศร้า….ในเรื่องเหล่านี้มีเรื่องไหนที่ถูกต้องหรือ?
กู้ชิงเป็นเด็กรับใช้อยู่ที่ยอดเขาเหลี่ยงว่างมาตั้งแต่เล็ก ได้รับการเลี้ยงดูสั่งสอนแบบดั้งเดิมจากทั้งตระกูลกู้และชิงซาน ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่สามารถเข้าใจเรื่องที่จิ๋งจิ่วทำเหล่านี้ได้ แต่เขาเป็นศิษย์ หรือจะให้เขาตำหนิอาจารย์ว่าทำผิดอย่างนั้นหรือ? หมื่นพันถ้อยคำสุดท้ายเหลือเพียงประโยคเดียว “อาจารย์…เรื่องแบบนี้มันอันตรายเกินไป ต่อไประวังเอาไว้หน่อยจะดีกว่านะขอรับ”
เมื่อหวนคิดถึงช่วงเวลาสามปีในคุกสะกดมาร ช่วงเวลาที่ยุ่งยากที่สุดย่อมต้องเป็นตอนที่กำลังจะออกมา จู่ๆ ก็ถูกดวงจิตของชางหลงเข้ามาขวางเอาไว้ แต่จนกระทั่งถึงตอนนั้น สถานการณ์ยังถือว่าอยู่ในจุดที่ควบคุมได้ เขาเชื่อว่าจักรพรรดิแห่ง
