ังจากนี้จะไม่มีทางสงบสุขเหมือนอย่างตอนนี้อีก”
จิ๋งจิ่วกล่าว “โลกนี้มันก็ไม่เคยสงบสุขอย่างแท้จริงมาก่อนอยู่แล้ว”
ไป๋เจ่าเดินมายังหน้าต่าง มองดูดวงตาเขาพลางกล่าวอย่างจริงจังว่า “แต่ก็ไม่เหมือนกับตอนนี้ที่มีเรื่องราวต่างๆ มากมายกำลังเกิดขึ้น ข้าไม่มั่นใจว่าเรื่องราวเหล่านั้นจะทำให้เกิดผลลัพธ์อย่างไร หลายปีมานี้เขาอวิ๋นเมิ่งเองก็ไม่ราบรื่น มีปัญหาเกิดขึ้นอยู่ตลอด คล้ายมีใครแอบคอยเล่นงานพวกเราอยู่”
จิ๋งจิ่วไม่ได้กล่าวกระไร
การตายของชางหลงทำให้เกิดผลกระทบทางด้านจิตใจแก่ศิษย์สำนักจงโจวอย่างมาก เรียกได้ว่าเหนือกว่าการตายของลั่วไหวหนานในตอนนั้นเสียอีก
ไป๋เจ่าเองก็มิได้กล่าวอะไร นางเพียงแต่มองดูเขาอย่างเงียบๆ สีหน้ามีสมาธิและจริงจัง คล้ายกำลังชื่นชมภาพวาดอยู่
จิ๋งจิ่วถามว่า “ทำไมหรือ?”
ไป๋เจ่ากล่าวว่า “ช่างงดงามจริงๆ”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เจ้าเคยเห็นแล้ว”
ไป๋เจ่ากล่าวว่า “ข้ากลัวว่าหลังจากนี้ โอกาสที่จะได้เห็นท่านคงจะน้อยลงเรื่อยๆ จึงอยากจะฉวยโอกาสตอนที่ยังมองเห็นท่านอยู่ มองดูท่านให้มากหน่อย”
คุกสะกดมารเกิดเรื่อง เยวี่ยเชียนเหมิน เซี่ยงหว่านซูและศิษย์คนอื่นๆ ของสำนักจงโจวอยากจะเข้าไป แต่กลับถูกราชสำนักขัดขวางเอาไว้
ในตอนที่ทำการสืบสวนหลังจากนั้น สมณะตู้ไห่แห่งอารามหลี่ว์ถังของวัดกั่วเฉิงที่ได้ชื่อว่ามีความเมตตากรุณากลับแสดงทีท่าที่แข็งกร้าวเช่นนี้ นี่ทำให้สำนักจงโจวอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่อย่างมาก
