วขึ้นมาจากพื้น ลอยขึ้นไปบนฟ้าสูงหลายร้อยจ้าง ดีดดิ้นทุรนทุราย จากนั้นร่างกายขยายใหญ่ขึ้นเมื่อเจอกับสายลม
หลังจากนั้นสิบกว่าอึดใจ งูสีดำก็เปลี่ยนกลับเป็นร่างเดิมของมังกรชางหลง
จู่ๆ บนท้องฟ้าเหนือเมืองเจาเกอพลันมีวัตถุขนาดใหญ่โตมหึมาเช่นนี้ปรากฏขึ้นมา ทำให้เกิดลมอันรุนแรงจำนวนนับไม่ถ้วน ไม่รู้ว่าพัดหลังคาบ้านเรือนเสียหายไปเท่าไร แล้วก็พัดเอาฝุ่นควันฟุ้งกระจายขึ้นมามากน้อยเท่าไร
มังกรยักษ์สีดำพาดขวางอยู่กลางท้องฟ้า เหยียดยาวหลายสิบลี้ คล้ายกับเงาของภูเขาและแม่น้ำที่อยู่ห่างไกลที่ทอดลงมาในท้องฟ้า แล้วก็คล้ายกับเมฆฝนที่ดำมืดก้อนหนึ่ง
ชางหลงยังคงดีดดิ้นไปมา ดูเจ็บปวดเป็นอย่างมาก บางครั้งมีเกล็ดหลุดร่วงตกลงไปในเมืองเจาเกอ กระแทกพื้นดินจนเกิดเป็นหลุมลึก บ้านเรือนพังพินาศ
ปู้ชิวเซียวบินขึ้นไปยังท้องฟ้าที่สูงขึ้นไป มองดูมังกรยักษ์ที่อยู่ด้านล่างตัวนี้ สีหน้าตึงเครียด
เยวี่ยเชียนเหมินเองก็หลบออกไป สีหน้ายิ่งดูโกรธเกรี้ยว ในใจคิดอยากจะเข้าไปช่วยบรรพจารย์มังกร แต่กลับไม่สามารถเข้าไปใกล้ได้
ความเจ็บปวดและการต่อสู่ดิ้นรนของชางหลงยังคงดำเนินต่อไป แต่ความรู้สึกเจ็บปวดและการต่อสู้ดิ้นรนในสายตาของมันกลับค่อยๆ เลือนลางลง กลายเป็นเฉยชา
ทันใดนั้นเอง หางมังกรที่อยู่บริเวณทางใต้ของเมืองพลันสะบัดใส่เมฆก้อนหนึ่งจนแตกกระจาย ร่างกายบิดตัวคล้ายจะบินหนีไปทางเหนือ
“สหายทุกท่าน ลงมือเถอะ”
เสียงที่นุ่มนวลและหนักแน
