”
ฮ่องเต้มิได้กล่าวกระไร
นักพรตจิ่งหยางย่อมต้องยอดเยี่ยม เขากับนักพรตไท่ผิงฟื้นฟูสำนักชิงซานขึ้นมา ทำให้สำนักชิงซานที่ในอดีตเคยเกือบจะล่มสลายฟื้นคืนกลับมาจนมีฐานะทัดเทียมกับสำนักจงโจว เพียงแต่…เซียนที่บรรลุไปแล้วใช้วิธีที่แตกต่างกันกลับมายังโลก ผลกระทบที่สร้างให้กับโลกก็ย่อมต้องแตกต่างกัน
แต่ว่าอย่างไร นักพรตจิ่งหยางก็มีความสำคัญต่อสำนักชิงซานอย่างมาก สำหรับราชวงค์จิ่งแล้วยิ่งสำคัญเข้าไปใหญ่
ดังนั้นเขาจึงไม่อาจเกิดเรื่องได้
พลังที่แข็งแกร่งหลายสายกำลังมุ่งหน้ามายังเมืองเจาเกอ
พลังที่อยู่ใกล้ที่สุดมาจากเขาอวิ๋นเมิ่ง
ฮ่องเต้มองไปทางวัดไท่ฉาง พบว่าด้านนั้นมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น จึงกล่าวด้วยสีหน้าคร่ำเคร่งว่า “ยังไม่ออกมา?”
จิ๋งจิ่วยังอยู่ในคุกสะกดมาร
ฮ่องเต้คิดในใจว่าหากเป็นเช่นนั้นจริงๆ ตัวเองคงได้แต่ต้องลงมือแล้ว
ในงานชุมนุมเหมยฮุ่ยครั้งแรกเมื่อหลายร้อยปีก่อน ข้อตกลงที่เสด็จพ่อและสำนักใหญ่อีกเจ็ดสำนักได้ทำร่วมกันไว้กำลังจะถูกเขาทำลายลงด้วยมือของเขาเอง
แผ่นดินเฉาเทียนอาจจะตกอยู่ในสภาพวุ่นวาย
แต่นี่เป็นเรื่องที่เขาควรจะทำ
……
……
อาคารรอบๆ วัดไท่ฉางได้พังถล่มลงมาจนหมด มีเพียงสิ่งก่อสร้างหลักที่ยังปลอดภัยไร้ความเสียหาย มุมชายหลังคาสีดำปรากฏตะคุ่มๆ ท่ามกลางฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจาย
สีหน้าของเยวี่ยเชียนเหมินคล้ายอยากจะกินคน เขายิ่งรู้สึกว่าการตอบสนองของราชสำนักดูแปลกประหลาด
การสั่นสะเทือนที่
