ในช่วงครึ่งหลังที่จิ๋งจิ่วเก็บตัวอยู่ในชิงซาน เขาได้คิดเรื่องที่จะเข้ามาในคุกสะกดมารเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
หากไม่มีอะไรผิดคาด ในเวลานี้เขาคงจะหายตัวกลับมายังชิงซานอย่างเงียบๆ นอนอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ริมผาบนยอดเขาเสินม่อ รอฟังข่าวที่ส่งมาจากเมืองเจาเกอ
แต่สุดท้ายก็ยังมีตัวแปรอื่นปรากฏขึ้นมา มีคนคาดการณ์ถึงเรื่องที่เขาแอบเข้ามายังคุกสะกดมารได้ จากนั้นบอกกับทางสำนักจงโจว
คนผู้นั้นน่าจะเป็นศิษย์พี่
เขาพอจะรู้ว่าศิษย์พี่อยากจะทำอะไร เขาเองก็รู้ด้วยเหมือนกันว่าตัวเองควรจะทำอย่างไรจึงจะออกไปจากคุกสะกดมารได้ ดังนั้นเขาจึงเฝ้ารอให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น
หากในตอนที่เขาออกไปจากคุกสะกดมาร มังกรชางหลงคลุ้มคลั่งไล่ตามออกไปจริงๆ ชาวเมืองในเมืองเจาเกอจะต้องล้มตายเป็นจำนวนมากอย่างแน่นอน
เขาไม่สนใจโลกนี้ แต่ก็ไม่ยอมให้โลกต้องมาพบเจอกับภัยพิบัติเพราะตนเองเช่นกัน
เขารู้อยู่แล้วว่าการทำลายคุกสะกดมารจะทำให้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ แล้วก็จะทำให้มียอดฝีมือบนแผ่นดินมายังเมืองเจาเกอเป็นจำนวนมาก แต่เขาก็ยังทำเช่นนั้น
ในเมืองเจาเกอมีแผ่นดินไหวอย่างต่อเนื่อง ราชสำนักอพยพชาวเมืองทั้งหมด นี่คือเรื่องที่เขากำลังรอคอย
จากนั้นเขาก็เริ่มรอคอยจักรพรรดิแห่งหมิง
ในตอนที่ออกมาจากหุบเขาสีเขียวนั้น เขาได้รับของขวัญมาจากจักรพรรดิแห่งหมิง — ดอกไม้สีม่วงอ่อนกำนั้น
นี่คือการตัดสินใจโดยบังเอิญที่ได้มาจากการบำเพ็ญเพียรอยู่ในคุกสะกดมารมาเ
