ดำคล้ายกำลังประทับร่องรอยลงในเมฆดำก่อนนั้น
ไม่รู้ว่าเมื่อไร ไม่รู้ว่าเรื่องใดได้ปลุกเขาขึ้นมา เขายื่นมือเข้าไปในเมฆดำก้อนนั้น ในตอนที่ดึงกลับมา กระดิ่งที่เปล่งประกายอันนั้นก็อยู่ในมือของเขาแล้ว การเคลื่อนไหวเป็นไปอย่างเป็นธรรมชาติ คล้ายกับการเด็ดผลไม้บนต้นไม้
ไม่มีกระดิ่ง เมฆดำก็ไม่สามารถสร้างสายฟ้าได้ ยุงที่หลบซ่อนอยู่ในหุบเขาเหล่านั้นพากันบินออกมา
จักรพรรดิแห่งหมิงกำกระดิ่งเดินออกไปด้านนอกหุบเขา
อักขระข่ายพลังถูกเท้าของเขาเหยียบแตกกระจาย
วิชาลมฝนหายไป
เมฆดำสลายหายไป
ยุงเหล่านั้นมาถึงข้างกายเขา เพราะว่าตัวเล็กมากจึงมองไม่เห็น แต่เสียงหึ่งๆ เหล่านั้นยังคงน่ารำคาญเหมือนอย่างเมื่อหกร้อยปีก่อน
จักรพรรดิแห่งหมิงมิได้สนใจ เขามายืนริมผาขาด มองไปในทะเลสีดำที่ดูวุ่นวายแห่งนั้น
ยุงในคุกสะกดมารบินไปเกาะที่ร่างกายเขา พวกมันที่ไม่ได้ลิ้มรสเพลิงวิญญาณมาเป็นเวลาสามปี ดูค่อนข้างคลุ้มคลั่งจนน่ากลัว
ทะเลสีดำสะท้อนเข้ามาในดวงตาของเขา ดำมืดเป็นอย่างมาก ในนั้นพลันมีแสงสว่างที่งดงามส่องสว่างขึ้นมา
แสงสว่างที่งดงามนั้นมาจากในส่วนลึกของร่างกายของจักรพรรดิแห่งหมิง มันสาดแสงออกมาจากในผิวหนังและเสื้อผ้า กลายเป็นสายฟ้าขนาดเล็กจำนวนนับไม่ถ้วน สังหารยุงเหล่านั้นจนหมดสิ้น
ด้านนอกหน้าผามีลมพัดมา ซากศพของยุงเหล่านั้นกองสุมคล้ายเศษฝุ่น
จักรพรรดิแห่งหมิงสืบเท้าเข้าไปในสายลม มาถึงทะเลลึกอันดำมืดแห่งนั้น
ว่ากันว่าในค
