นนั้นอินซานเก็บข้าวของเตรียมจากไป หรือว่านี่จะเกี่ยวข้องกับคุกสะกดมาร?”
สภาวะของอินซานยังต่ำต้อยอย่างมาก หากเปิดเผนตัวตนออกไปจะต้องเป็นอันตรายอย่างมากแน่นอน ดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยทำอะไรด้วยตัวเอง
ขนาดเรื่องใหญ่อย่างการทำลายลานเมฆ เขายังแค่เดินทางไปยังเกาะหมอก พูดคุยกับซีหวังซุนไม่กี่ประโยค
เรื่องใหญ่แบบไหนถึงทำให้เขาจำเป็นต้องลงมือด้วยตัวเอง?
อินซานไม่ได้กล่าวกระไรอีก หากแต่เดินออกไปด้านนอกห้องภาวนา
เขาเดินทะลุเงามืดของป่าสนมายังป่าเจดีย์ จากนั้นหยิบเอาคัมภีร์ม้วนหนึ่งวางเข้าไปในเจดีย์หิน
ในเวลาเดียวกันนี้เอง ภายในวัดกั่วเฉิงก็มีเสียงระฆังทำวัตรเย็นดังขึ้น
ในเสียงระฆังที่อยู่ห่างออกไป อินซานเดินออกจากวัดมายังด้านนอกสวนผัก มองดูบ้านเรือนที่คล้ายกำลังลุกไหม้อยู่ในแสงอาทิตย์ยามเย็น ในใจคิดถึงแม่น้ำหมิงที่ลุกไหม้อยู่ใต้ดินสายนั้น นิ่งเงียบอยู่เป็นเวลานาน
ยุงในคุกสะกดมารไม่ได้นำเอาเพลิงวิญญาณกลับไปเผ่าหมิงเป็นเวลาสามปีแล้ว ริมสองฝั่งของแม่น้ำหมิงมีเสียงร่ำไห้
แต่เขาคิดว่าจักรพรรดิแห่งหมิงยังไม่ตาย นี่กลับกลายเป็นการยืนยันการคาดเดาของเขาก่อนหน้านี้ — จิ๋งจิ่วลงไปยังคุกสะกดมารเพื่อแก้ปัญหาเรื่องผีกระบี่
นับตั้งแต่วันที่คาดเดาได้ว่าจิ๋งจิ่วเข้าไปในคุกสะกดมาร เขาก็เริ่มวางแผน
ครั้งนี้เขาทำน้อยกว่าเดิม แล้วก็ง่ายกว่าเดิม
เขาให้ปู้เหล่าหลินส่งจดหมายฉบับหนึ่งเข้าไปในคุกสะกดมาร
ขอเพียงจิ่งซินไม่โ
