?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ได้”
จักรพรรดิแห่งหมิงกล่าว “ความจริงข้ามีเรื่องหนึ่งที่สงสัยมาโดยตลอด เจ้าเตรียมจะออกไปอย่างไร”
ด้านนอกหุบเขาสีเขียวคือความมืดที่ไม่มีนิยามของเวลาและความว่างเปล่า
จิ๋งจิ่วกล่าว “ข้าย่อมมีวิธี”
หลังเขาเรียนรู้บัญชาเพลิงวิญญาณแล้ว ความจริงเขาสามารถออกไปจากที่นี่ได้เลย แต่บนโลกจะมีที่ไหนที่สงบเงียบและเหมาะสำหรับการบำเพ็ญเพียรมากกว่าคุกสะกดมารอีก?”
จิ๋งจิ่วมองไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนที่อยู่ด้านนอกหุบเขา จากนั้นพลันถามขึ้นมาว่า “ท่านรู้ไหมว่าเหตุใดข้าจึงหาท่านพบ?”
จักรพรรดิแห่งหมิงกล่าววว่า “เพราะเจ้าเป็นผู้สืบทอดของไท่ผิง?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “สำนักจงโจวไม่มีทางบอกความลับของคุกสะกดมารแก่เขา แต่เขาใช้เวลาอยู่นานในการเก็บข้อมูลต่างๆ สุดท้ายก็วางแผนการที่สมบูรณ์แบบแผนหนึ่งออกมา”
สายตาของจักรพรรดิแห่งหมิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย กล่าวว่า “แผนการอะไร?”
“แผนที่จะช่วยท่านออกไป”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ดังนั้นข้าจึงมั่นใจว่าตอนนั้นที่ท่านจากเผ่าหมิงมายังโลกมนุษย์แล้วถูกจับ นั่นมิใช่แผนการของเขา”
จักรพรรดิแห่งหมิงนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “แต่ตอนนั้นเขาไม่ได้ทำอะไรเลย”
จิ๋งจิ่วกล่าว “เวลานั้นเขาอายุยังน้อย ไม่มีความสามารถมากพอ เมื่อถึงตอนที่เขามีความสามารถมากพอก็มาถูกข้าจับเข้าคุกกระบี่อีก”
จักรพรรดิแห่งหมิงกล่าวว่า “ทำไมเจ้าถึงบอกข้าเรื่องเหล่านี้?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ข้าอยากให้ท่านได้รับความสงบเสีย
