กับลู่กั๋วกงว่าเร็วที่สุดสามปี
เช่นนั้นก็สามปี
จิ๋งจิ่วลอยลงมาบนพื้นอย่างไร้ซุ่มเสียง คล้ายใบไม้ร่วงที่ไร้น้ำหนัก
ใบหน้าเขายังคงเหมือนเมื่อสามปีก่อน ยังคงงดงามเช่นนั้น ท่าทียังคงดูเฉยชาห่างเหิน แต่คล้ายมีบางอย่างที่แปลกออกไป
ลมหายใจของเขาเหมือนชัดเจนขึ้น
ร่างกายเขาคล้ายเบาขึ้น
เบายิ่งกว่าใบไม้ คล้ายดั่งก้อนเมฆ ให้ความรู้สึกเหมือนไม่ใช่สิ่งที่มีอยู่จริง
เห็นๆ อยู่ว่าเขาฝึกเพลิงวิญญาณของเผ่าหมิง แต่เหตุใดกลิ่นอายกลับดูเบาและกระจ่างใสเช่นนี้?
ชุดขาวพลิ้วไหว จิ๋วจิ่วคล้ายลอยตามลม ราวกับเซียนก็มิปาน
