้อย แล้วก็ไม่อาจทำให้รู้สึกอยากตบโต๊ะร้องว่ายอดเยี่ยมได้ เขากล่าวว่า “แผนการที่ตอนนั้นพวกเจ้าใช้สังหารลั่วไหวหนานยอดเยี่ยมอย่างมาก เจี้ยนซีไหลฝีมือสูงส่งกว่าลั่วไหวหนานตั้งเท่าไร เหตุใดแผนการกลับเรียบง่ายเช่นนี้?”
“ที่แผนการสังหารศิษย์พี่ซับซ้อน เป็นเพราะพวกเราต้องใช้คนที่อ่อนแอกว่าไปสู้กับคนที่แข็งแกร่งกว่า อีกทั้งยังต้องโจมตีให้สำเร็จด้วย ดังนั้นทุกๆ ด้านจึงต้องคิดให้รอบคอบ ห้ามให้เขามีทางหนีได้เด็ดขาด”
ถงเหยียนกล่าว “แต่เจี้ยนซีไหลนั้นไม่เหมือนกัน เขาเป็นยอดคนขั้นทะลวงสวรรค์ แผนการหรือการลอบโจมตีทุกอย่างล้วนใช้กับเขาไม่ได้ผล”
เหอจานกล่าว “แล้วเจ้าจะไปมีประโยชน์อะไร? อีกทั้งเจ้ายังนั่งคิดอยู่ที่นี่มาครึ่งปี”
ถงเหยียนกล่าว “ข้ากำลังช่วยท่านเผยเลือกสนามต่อสู้”
การจะสังหารยอดคนขั้นทะลวงสวรรค์ อันดับแรกคือต้องมียอดคนขั้นทะลวงสวรรค์เสียก่อน นี่คือหน้าที่ของเผยไป๋ฟ่า อันดับต่อมาคือจำเป็นต้องพยายามสร้างสภาพแวดล้อมที่ทำให้ฝ่ายตัวเองได้เปรียบ และทำให้อีกฝ่ายเสียเปรียบ ทะเลตะวันตกเป็นถิ่นของเทพกระบี่ เผยไป๋ฟ่าต้องลงมือจากเขาว่านโซ่ว ย่อมต้องเป็นฝ่ายเสียเปรียบ สิ่งที่ถงเหยียนทำในครึ่งปีนี้ก็คือการเลือกสถานที่ที่อยู่ใกล้เคียงกับทะเลตะวันตก ขณะเดียวกันก็คิดว่าควรจะใช้วิธีอะไรในการนำเอาเทพกระบี่ซีไห่และเผยไป๋ฟ่าส่งเข้าไปในสนามต่อสู้นั้น
เมื่อฟังคำอธิบายของถงเหยียนจบ แล้วครุ่นคิดถึงแผนการที่ได้
