กู้ชิงเข้าไปในวัง รีบไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ก่อนที่จะทำการประชุมราชการ แต่ก็ทำได้เพียงแค่ถวายบังคมอยู่ในตำหนัก และสนทนากับฮ่องเต้เพียงไม่กี่ประโยค กระทั่งพระพักตร์ของฮ่องเต้ก็มองไม่ชัด
จากนั้นลู่กั๋วกงก็พาเขาไปยังตำหนักของพระสนม
พระสนมหูมองดูรอยยิ้มบนใบหน้ากู้ชิง พลางคิดถึงคำพูดเสียดสีที่อีกฝ่ายกล่าวในคืนนั้นเมื่อหลายปีก่อน สีหน้าดูไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ ในใจรู้สึกว่ารอยยิ้มนี้ช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก
กู้ชิงย่อมไม่รู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ เขายังคงยิ้มอยู่ จากนั้นกล่าวทักทายนางหลายประโยค
ในตอนที่ทั้งสองคนคุยกัน เด็กชายที่ผิวพรรณขาวผ่องดูน่ารักน่าชังคนหนึ่งถูกนางกำนัลอาวุโสจูงเข้ามา นั่นคือองค์ชายสองจิ่งเหยา
ในร่างกายของจิ่งเหยามีสายเลือดของฝ่าบาทเสินหวงไหลเวียนอยู่ แล้วก็มีสายเลือดของเผ่าพันธุ์ปีศาจจิ้งจอก เช่นนั้นเขาย่อมต้องเฉลียวฉลาดเป็นอย่างมาก
ตอนนี้เขาเพิ่งจะอายุสามขวบ แต่กลับช่างสังเกตกว่าผู้ใหญ่หลายๆ คน ที่ร้ายกาจมากกว่านั้นก็คือเหมือนเขาจะมีสัญชาตญาณในการรับรู้อารมณ์ของผู้อื่นด้วย
ในคืนหนึ่งเมื่อหลายวันก่อน เขารับรู้ได้ว่ามารดาที่ไม่เคยหวาดกลัวต่อสิ่งใดกลับมีความเคารพยำเกรงต่ออาจารย์เซียนแห่งชิงซานที่ชื่อจิ๋งจิ่วผู้นั้นมาก ดังนั้นเขาจึงแสดงท่าทีฉลาดเฉลียวน่ารักออกมา แต่เมื่อได้ยินว่าอาจารย์เซียนที่ชื่อกู้ชิงผู้นี้จะมาเป็นอาจารย์ของตน เขาจึงเกิดความรู้สึกต่อต้านเล็กน้อย อีกทั้งรับรู้ได
